رضايت زناشويي و عوامل موثر بر آن در سالمندان شهر كاشان در سال 1394

Marital satisfaction and its effective factors in elderly people of Kashan city in 2015

سابقه و هدف رضايت زناشويي يكي از عوامل تعيين كننده رضايت از زندگي در سالمندان است كه خود تحت تاثير عوامل زيادي قرار دارد. هدف از اين مطالعه بررسي رضايت زناشويي و عوامل موثر بر آن در سالمندان شهر كاشان بود. مواد و روش ها اين مطالعه از نوع مقطعي است كه روي 400 نمونه سالمند تحت پوشش مراكز بهداشتي- درماني شهرستان كاشان در سال 1394 انجام گرفت. متد نمونه گيري به روش چندمرحله اي بود. براي جمع آوري داده ها از پرسشنامه دموگرافيك و پرسشنامه فارسي انريچ استفاده شد. آناليز داده ها با استفاده از آزمون هاي كاي دو، فيشر، همبستگي پيرسون و مدل رگرسيون لجستيك انجام شد. نتايج نمره ميانگين رضايت زناشويي در سالمندان 12/3±107/89 بود. نمره ميانگين در زيرمقياس رضايت جنسي، ارتباطات، حل تعارض و تحريف آرماني به ترتيب 5/48±31/82، 4/32±30/3، 4/1±29/29، 3/1±16/39 بودند. در آزمون تك متغيره متغيرهاي سطح تحصيلات، درآمد، مالكيت خانه، ازدواج مجدد، مشكل جسمي و مدت ازدواج با رضايت زناشويي ارتباط معني دار آماري داشتند (0/05>P) ولي متغيرهاي سن، جنس، شغل، مصرف سيگار، تعداد فرزندان و رژيم چنددارويي با رضايت زناشويي ارتباط معني دار آماري نداشتند (0/05P). اين عوامل 18 درصد واريانس را تبيين مي كردند. نتيجه گيري رضايت زناشويي سالمندان در محدوده متوسط قرار دارد. بنابراين در برنامه ريزي هاي بهداشتي براي بهبود رضايت زناشويي سالمندان بايد به عوامل مرتبط به آن از قبيل: درآمد، مالكيت خانه، ازدواج مجدد و مشكل جسمي توجه نمود.

Background: Marital satisfaction is one of the determining factors of life satisfaction in the elderly people, which is itself influenced by many factors. This study aimed to assess the marital satisfaction and its relative factors in the elderly people in Kashan city. Materials and Methods: This cross-sectional study was conducted on 400 elderly people whom were covered by health centers in Kashan city. Sampling method was a multi-stage sampling. Demographic and Persian Enrich questionnaire were used to collect the data. Data were analyzed using Chi-square, Fisher's test, Pearson correlation and model of logistic regression. Results: The mean score of marital satisfaction in elderly people was 107.89±12.3. The mean scores in subscales of sexual satisfaction, communication, conflict resolution, and idealistic distortion were 31.82±5.48, 30.3±4.32, 29.29±4.9, and 16.39±1.3, respectively. In univariate analysis, the level of education, income, home ownership, re-marriage, physical problem, and marriage duration had a significant relationship with marital satisfaction (P<0.05) but variables of age, gender, occupation, smoking, number of children and polypharmacy had no significant relationship with marital satisfaction (P>0.05). Multivariate analysis showed that income home ownership, re-marriage and physical problem were predictors of marital satisfaction (P<0.05). These factors explained 18% of variance. Conclusion: According to the results of this study, marital satisfaction was moderate in the elderly people. Therefore, to improve marital satisfaction of elderly people attention should be paid to predictive factors such as income, home ownership, re-marriage and physical problem.