تأثير نسبت محلول قليايي به سرباره بر نفوذپذيري بتن قليا‌فعال سربارهاي

در اين تحقيق، تأثير نسبت محلول قليايي به سرباره بر نفوذپذيري بتن قليا‌فعال سرباره‌اي با آزمايش‌هاي مختلف مورد تحليل و بررسي قرار گرفت. امروزه نقش بتن به‌عنوان پرمصرف‌ترين مصالح ساختماني، در توسعۀ زيرساخت‌هاي عمراني و اقتصادي جوامع امري انكارناپذير است. يكي از راهكارهاي توليد بتني سازگار با محيط زيست و كاهش اثرات مخرب مرتبط با توليد سيمان پرتلند، استفاده از بتن قليافعال سرباره‌اي مي‌باشد كه از طريق فعال‌سازي خاصيت چسبندگي سربارۀ كورۀ بلند در يك محلول قليايي توليد مي‌شود. ازآنجاكه نفوذپذير بودن بتن در پايايي و دوام آن نقش مؤثري دارد، در اين تحقيق با متغير در‌نظر گرفتن نسبت محلول قليايي به سرباره، پارامترهاي نفوذ يون كلر به‌روش RCPT، عمق نفوذ آب، جذب آب كوتاه‌مدت و نهايي و مقاومت فشاري به‌دست مي‌آيد. مقاديري كه براي نسبت محلول قليايي به سرباره در‌نظر گرفته شد، 0.4 ، 0.45، 0.5 و 0.55 مي‌باشد؛ يك طرح با سيمان پرتلند معمولي به‌عنوان طرح كنترل براي مقايسه و ارزيابي با بتن قليا‌فعال سرباره‌اي ساخته شد. همچنين بااستفاده از عكس‌برداري با ميكروسكوپ الكتروني روبشي (تست SEM) مقايسه‌اي ساختاري بين بتن قليا‌فعال سرباره‌اي و بتن با سيمان پرتلند معمولي انجام شد. نتايج نشان داد كه نسبت محلول قليايي به سرباره 0.45 و 0.5 براي توليد بتن قليا‌فعال سرباره‌اي از لحاظ دوام و نفوذپذيري مقادير بهينه‌اي مي‌باشند.