كم‌آبياري و بهبود فناوري آبياري؛ راهبر‌هاي بهينه‌ي سازگاري با تغييرپذيري اقليم

در اين بررسي، راهبرد كم‌آبياري به عنوان راه حلي پايدار جهت مقابله با آثار تغيير اقليم در دشت همدان بهار مورد تحليل قرار گرفت. بدين منظور در ابتدا آثار تغييرات دما، بارش و سطح انتشار CO2، بر الگوي كشت در چهار بعد اقتصادي، فيزيولوژي، هيدرولوژي و هواشناسي مورد بررسي قرار گرفت. نتايج نشان داد كه افزايش سطح انتشار دي‌اكسيد كربن و تغييرات اقليمي ناشي از آن، از طريق كاهش عملكرد محصولات كشاورزي و نيز كاهش بيلان آب‌هاي زيرزميني، داراي آثار منفي بر الگوي كشت منطقه است و در بدبينانه‌ترين پيش‌بيني، كاهش سود ناخالص بخش كشاورزي دشت به ميزان 169 ميليارد ريال، كاهش موجودي آب زيرزميني به ميزان 11 درصد و افزايش ارزش اقتصادي نهاده‌ي آب به ميزان 21 درصد را تا سال 2040 در پي خواهد داشت. هم چنين نتايج نشان داد كه از طريق اعمال سياست 5 درصد كم‌آبياري بهينه در كشت محصولات آب‌بر و نيز استفاده از فناوري‌هاي نوين آبياري، جبران زيان مذكور امكان‌پذير خواهد بود.