سياستگذاري مسكن در انگلستان

مسكن داراي ويژگي هاي خاصي است كه منجر به تمايز سياستگذاري مسكن از ديگر بخشهاي سياستگذاري عمومي ميشود. مسكن محصول بادوام و قابل انعطاف است اما داراي مكان ثابت و هزينه بالا نسبت به درآمد جاري مي باشد. عناصر كليدي وضعيت مسكن منعكس كننده الگوهاي سرمايه گذاري 60-100 سال قبل از آن است. درحاليكه مسكن، مدرن و اصلاح مي شود اما ميراث دوره هاي سياستگذاريهاي قبلي بسيار قوي است؛ در نتيجه ماهيت مشكلات مسكن و خدمات مسكن آهسته تغيير مي كند درحاليكه در خدمات اجتماعي، آموزش، سلامت و امنيت اجتماعي تغييرات قابل توجهي در مقياس زماني كوتاه تر امكان پذير است. هدف از اين تحقيق، بررسي تأثيرات سياستگذاري مسكن در دولت محافظه كار بين سالهاي 1979 و 1996 و تحت حكومتهاي كارگري از سال 1997 بر پايه كتاب سياستگذاري مسكن در انگلستان نوشته پيتر مالپس و آلن موري است. فصول اين كتاب تاريخچه سياستگذاري مسكن تا سال ۱۹۹۷، تمركز بر ۱۸ سال دولت محافظه‌كار و سياستگذاري مسكن در اين دوران و توسعه رويكرد كارگري به مسكن را پس از سال ۱۹۹۷ نشان مي‌دهد. دولت مركزي در انگلستان اهداف خاص و دغدغه هايي در حوزه مسكن دارد. اين دغدغه ها از طريق مقررات اقتصادي، انباشت سرمايه و سرمايه گذاري در سياستگذاري گره مي خورد.