برنامه‌ريزي و سازماندهي سياسي، امنيتي و اقتصادي فضا در منطقه مكران در راستاي ارائه‌ي يك مدل راهبردي براي مناطق ايران؛ مطالعه‌ي موردي چابهار

منطقه چابهار به دلايل جغرافيايي، سياسي، اقتصادي و حتي فرهنگي داراي ماهيتي استراتژيك براي تحرك و توسعه نيمه شرقي كشور و در نتيجه كل ايران، براي كشورهاي هم‌جوار در منطقه و حتي براي ارتباطات اقتصادي جهاني است. هدف اصلي اين مقاله عبارت است از برنامه‌ريزي و سازماندهي سياسي، امنيتي و اقتصادي فضا در منطقه مكران در راستاي ارائه ي يك مدل راهبردي براي مناطق ايران؛ مطالعه ي موردي چابهار. سؤال اصلي اين مقاله اين است كه برنامه‌ريزي و سازماندهي سياسي، امنيتي و اقتصادي فضا در منطقه مكران بايستي داراي چه ويژگي‌ها و مختصاتي باشد كه بتوان از آن به عنوان مدلي براي همه مناطق اين منطقه و از جمله چابهار بهره گرفت؟ علاوه بر اين سؤال اصلي ساير سؤالات فرعي اين مقاله عبارت‌اند از: سازماندهي فضا داراي چه تاريخچه اي است؟ چه نظرياتي در خصوص سازماندهي فضا ارائه گرديده است؟ اين مقاله با استفاده از مدل سوآت به منظور دسته‌بندي عوامل سياسي، امنيتي و اقتصادي دروني و بيروني مهم و اثرگذار در برنامه‌ريزي و سازماندهي فضا در منطقه مكران و شناسايي توانايي‌ها، كاستي‌ها، فرصت‌ها و تهديدات چابهار در راستاي ارائه ي يك مدل راهبردي براي مناطق ايران انجام شده است و براي سنجش وزن سنجه ها از فرآيند تحليل سلسله مراتبي(AHP) استفاده شده است. نتايج اين مقاله نشان مي دهد كه اولين و بهترين استراتژي مطلوب براي مديريت و برنامه ريزي فضاي سياسي، امنيتي و اقتصادي در منطقه مكران و چابهار استراتژي هاي تدافعي است. هدف از اين استراتژي، كم كردن نقاط ضعف داخلي و پرهيز از تهديدات ناشي از محيط خارجي است. اين راهبرد مربوط به وضعيت خارجي منطقه مكران و چابهار است و نقاط مثبت (فرصت هاي) آن را در ارتباط با بيرون ارزيابي مي‌كند. اين راهبرد براساس توانمندي هاي منطقه مكران و چابهار در مقابل تهديدات بنا شده‌ است و هدف آن افزايش توانمندي‌هاي موجود و كاهش تهديدات است.