بررسي تغييرات بلندمدت دماي هوا در سطح كشور با استفاده از داده‌هاي پايگاه اطلاعاتي CRU TS

بررسي تغيير اقليم كمك شاياني در مديريت منابع آب و توليدات كشاورزي خواهد كرد. افزايش دما يكي از جنبه‌هاي قطعي تغيير اقليم محسوب مي‌گردد. محدوديت تعداد ايستگاه‌هاي هواشناسي و كيفيت و طول دوره داده‌هاي اقليمي از مهمترين عوامل محدودكننده در بررسي تغييرات اقليمي است. بهره گيري از داده هاي پايگاه‌هاي اطلاعاتي شبكه‌بندي‌شده از راهكارهاي رفع اين محدوديت است. در اين مطالعه از داده‌هاي پايگاه اطلاعاتي CRU TS (نسخه 4.01) شامل ميانگين‌هاي ماهانه متوسط، كمينه و بيشينه روزانه دما در سطح كشور براي تحليل روند تغييرات متوسط‌هاي سالانه، فصلي و ماهانه با استفاده از آزمون منكندال اصلاح شده استفاده شد. نتايج نشان مي‌دهند در دوره 2016-1987 (دوره دوم) نسبت به دوره 1986-1957 (دوره اول)، متوسط روزانه دما در مقياس سالانه و در مناطق مختلف كشور، بين 0.4 تا 1.2 درجه سانتي گراد افزايش داشته است. متوسط روند افزايش دما در طول سه دهه اخير در سطح كشور، 0.39 درجه سانتي گراد در دهه (1.17 درجه سانتي گراد در سي سال) برآورد شد. افزايش كمينه روزانه دما در مقياس سالانه در طول دوره دوم، بيش‌تر از افزايش متوسط روزانه دما و در حدود 1.23 درجه سانتي‌گراد در سي سال بوده است. بررسي روند تغييرات ميانگين‌هاي فصلي نشان مي دهد كه فصول زمستان و بهار، به خصوص در استان هاي غربي و شمال غربي كشور، بيش‌ترين روند افزايش دما را طي سه دهه اخير تجربه كرده‌اند. نتايج اين تحقيق وقوع تغييرات معني‌دار در دما در فصول زمستان، بهار و تابستان را كه اهميت زيادي براي كشاورزي كشور دارند تأييد مي‌كنند.