بررسي تغييرات شوري بخشي از اراضي تركمن صحرا با بهره گيري از روش‌هاي ميان‌يابي

ارزيابي وضعيت شوري يك منطقه، گامي مهم براي مديريت اراضي محسوب مي‌گردد. اين پژوهش در بخشي از اراضي دشت تركمن‌صحرا واقع در استان گلستان كه رژيم رطوبتي خاك اريديك است، به‌منظور ارزيابي تغييرات شوري در سال‌هاي 1355، 1368 و 1392 انجام شد. بدين منظور از 2 روش زمين‌آماري (كريجينگ معمولي و كوكريجينگ) و 4 روش جبري (عكس فاصله، تابع شعاعي، تخمين‌گر عام و تخمين‌گر موضعي) در برآورد مقدار شوري در اعماق ۵۰0، 10050 و 150100 سانتي‌متري استفاده گرديد. نتايج نشان داد درصد اراضي با شوري بيش از 32 دسي‌زيمنس بر متر از 95/8 درصد در سال 1355 به 22/45 درصد در سال 1392 افزايش يافته است. به نظر مي‌رسد در طي اين دوره 37 ساله، مديريت و بهره‌برداري غيراصولي از منابع آب و خاك منجر به افزايش شوري در اين خاك‌ها گشته، بنابراين پيشنهاد مي‌گردد با استفاده از روش‌هاي مختلف و اقدامات مديريتي مناسب، روند افزايشي شوري خاك‌هاي منطقه پايش و كنترل گردد.