مدلسازي زمين‌آماري تخريب پذيري توده‌سنگ مبتني بر روش تجربي لابسچر در معدن سه‌چاهون

انتخاب روش‌هاي استخراج تخريبي در معادن زيرزميني مستلزم شناخت ويژگي‌هاي ژئومكانيكي توده‌سنگ است. شاخص قابليت تخريب يك پارامتر كليدي براي انتخاب روش‌هاي استخراج تخريبي است. براي ارزيابي اين شاخص، روش‌هاي تجربي مختلفي ارايه شده كه مبتني بر طبقه‌بندي مهندسي توده‌سنگ است. روش تجربي لابسچر بر ‌اساس طبقه‌بندي توده‌سنگ در پروژه‌هاي معدني و شعاع هيدروليكي فضاي زيربرش، يكي از روش‌هاي قابل قبول در اين زمينه است. در اين مطالعه ويژگي‌هاي ژئومكانيكي موثر در قابليت تخريب بر اساس داده‌هاي سطحي و زيرسطحي با استفاده از روش‌هاي زمين‌آماري مدلسازي شده‌اند. به اين صورت كه بر اساس روش طبقه‌بندي لابسچر قابليت تخريب توده‌سنگ با انتخاب بلوكي با ابعاد 25×25×25 متر برآورد شد. از طرفي بر اساس منحني تخريب لابسچر، روابط مورد نياز براي بررسي اين قابليت بر اساس طبقه‌بندي توده‌سنگ در پروژه‌هاي معدني و شعاع هيدروليكي به دست آمده است. در اين مطالعه داده‌هاي آنومالي شماره 12 معدن سه‌چاهون به عنوان مطالعه موردي بررسي شد و مدلسازي زمين‌آماري و وضعيت تخريب‌پذيري منطقه مورد بررسي قرار گرفت. نتايج اين بررسي نشان مي‌دهد كه با در نظر گرفتن شعاع هيدروليكي 12/5 متر، بيش از 80 درصد بلوك‌ها داراي قابليت تخريب مي‌شوند و بقيه بلوك‌ها در شرايط گذار قرار دارند، بنابراين نتيجه‌گيري مي‌شود كه منطقه مورد مطالعه داراي قابليت تخريب مناسب براي به كارگيري روش‌هاي تخريبي است.