تأثير برخي عوامل فيزيوگرافي و مشخصه‌هاي درختان بلوط‌ ايراني (Quercus brantii var. persica) بر زي‌توده ريشه‌هاي مويين (بررسي موردي: جنگل هشتادپهلو-لرستان)

هدف اين پژوهش تعيين ارتباط برخي عوامل فيزيوگرافي (جهت، شيب و ارتفاع) و مشخصه هاي درختان دانه‌زاد بلوط ايراني شامل ارتفاع، قطر برابرسينه و قطر تاج با مقدار زي‌توده ريشه هاي مويين در جنگل هشتادپهلولرستان است. بدين منظور در امتداد دامنه هاي جنگل، درختان سالم بلوط به روش تصادفي انتخاب و در زير تاج و در جهت شمالي و جنوبي آنها نمونه برداري از عمق صفر15 و 1530 سانتي متري خاك انجام و سپس زي‌توده و كربن ريشه هاي مويين اندازه گيري شد. نتايج تجزيه واريانس و آزمون t مستقل به ترتيب براي عامل جهت و ارتفاع نشان داد كه اين عوامل بر مقدار زي‌توده ريشه هاي مويين درختان بلوط مؤثر بوده و بيشترين مقدار زي‌توده در جهت غربي و ارتفاع 1870-1670 متر از سطح دريا مشاهده شد (0.01 P). در رويشگاه نتايج تجزيه واريانس نشان داد كه عامل شيب بر مقدار زي‌توده ريشه هاي مويين درختان بلوط تأثير گذار نيست و ضرايب همبستگي پيرسون نشان داد با افزايش ارتفاع و قطر برابرسينه درختان بلوط مقدار زي‌توده و كربن موجود ريشه هاي مويين آنها كاهش مي يابد (0.05 P).