اثر مواد ضد تعرق وكاهنده تنش خشكي بر دوام سطح برگ، كارايي مصرف آب و عملكرد دانه نخود (Cicer arietinum L.) در رژيم هاي مختلف آبياري

طي آزمايشي به صورت اسپليت فاكتوريل در قالب طرح بلوكهاي كامل تصادفي اثر رژيم‌هاي بدون آبياري ، آبياري در مراحل گلدهي، غلاف‌دهي و گل‌دهي + غلاف‌دهي در كرت‌هاي اصلي و اثر مواد ضدتعرق (كائولين، كيتوزان) به همراه كاهنده‌هاي تنش خشكي (كلريد كلسيم، سلنات سديم) در كرتهاي فرعي بر دوام سطح برگ، كارآيي مصرف آب و عملكرد نخود رقم آزاد طي سال زراعي 9493 در همدان بررسي شد. در رژيم هاي مختلف آبياري، محلول‌پاشي كيتوزان و كلريد كلسيم نسبت به مصرف كائولين و سلنات سديم تاثير بيشتري بر اغلب صفات مورد بررسي داشتند. محلول‌پاشي كيتوزان و كلريدكلسيم در تيمار آبياري مرحله گلدهي با مصرف 1820 مترمكعب آب ، صفات تعداد غلاف در بوته، تعداد دانه در بوته، عملكرد دانه، عملكرد بيولوژيك، عملكرد پروتئين دانه، كارآيي مصرف آب و شاخص دوام سطح برگ را به ترتيب 91، 94، 106، 49، 95، 23 و 23 درصد و در تيمار آبياري مرحله غلافدهي با مصرف 1910 مترمكعب آب، به ترتيب 138، 146، 192، 83، 164، 65 و 34 درصد نسبت به شرايط ديم افزايش دادند. در رژيم آبياري گلدهي + غلافدهي با مصرف 2590 مترمكعب آب، محلولپاشي كيتوزان و كلريد كلسيم صفات مذكور را به ترتيب 195، 214، 361، 124، 255، ،72 و 35 درصد نسبت به ديم افزايش دادند. بنابراين با توجه به وقوع تنش خشكي در انتهاي فصل كاشت، مي‌توان از رژيم دو بار آبياري در مراحل گلدهي و غلافدهي و يا يكبار آبياري در مرحله غلاف‌دهي به‌همراه محلول‌پاشي كيتوزان و كلريد كلسيم جهت افزايش عملكرد دانه نخود رقم آزاد بهره برد.