نقش تيمارهاي اسيد ساليسيليك و پرولين بر القاء فعاليت آنزيم‌هاي آنتي‌اكسيداني و پاسخ‌هاي تحمل به تنش شوري در سويا (.Glycine max L.)

شوري آب يا خاك يكي از مهم ترين تنش ها در مناطق خشك و نيمه‌خشك است كه به‌شدت رشد گياهان را از طريق تأثير بر فرآيندهاي فيزيولوژيك محدود مي كند. آزمايش حاضر با هدف بررسي بهبود تحمل به شوري سويا با محلول پاشي پرولين و اسيدساليسيليك در سال 1395 در فضاي باز گلخانه هاي دانشگاه شهركرد در جعبه هاي كاشت با چهار تكرار به‌صورت اسپيليت پلات در قالب طرح كاملاً تصادفي اجرا شد. عامل اصلي شامل شوري در سه سطح (0، 50 و 100 ميلي مولار) و عامل فرعي محلول پاشي پرولين 10 ميلي مولار، اسيد ساليسيليك 3 ميلي‌مولار، تركيب اسيد ساليسيليك 3 ميلي مولار با پرولين 10 ميلي مولار، و شاهد (محلول پاشي با آب) بود. صفات پرولين، فعاليت آنزيم هاي آنتي اكسيداني، مالون دآلدئيد، پراكسيد هيدروژن، ارتفاع و وزن خشك اندام هوايي اندازه گيري شدند. نتايج نشان داد اثرات محلول پاشي پرولين و اسيد ساليسيليك به‌طور چشمگيري محتواي پرولين، فعاليت آنزيم هاي آنتي اكسيداني، ارتفاع و وزن خشك اندام هوايي را در سويا تحت تنش شوري افزايش داد. به علاوه، تحت شوري 100 ميلي مولار، محلول پاشي پرولين و اسيد ساليسيليك باعث كاهش مالون دآلدئيد و پراكسيدهيدروژن به ترتيب 23 و 25 درصد در مقايسه با تيمار محلول پاشي با آب شدند. همچنين ارتفاع و وزن خشك اندام هوايي در سطح شوري 100 ميلي مولار با كاربرد پرولين و اسيدساليسيليك به ميزان 32 و 38 درصد نسبت به محلول پاشي با آب افزايش يافتند. بنابراين نتايج اين مطالعه نشان مي دهد كاربرد پرولين و اسيدساليسيليك همراه باهم، تحمل به تنش شوري در سويا را از طريق فعال كردن سيستم دفاعي آنتي اكسيداني و كاهش پراكسيداسيون ليپيدهاي غشا بهبود مي دهد.