واكنش برخي صفات فيزيولوژيكي ذرت دانه‌اي به تنش خشكي و كاربرد هورمون‌هاي سيتوكينين و اكسين

اين مطالعه به منظور تعيين پاسخ برخي صفات فيزيولوژيكي ذرت دانه‌اي در هيبريد سينگل كراس 704 به تغييرات هورمون‌هاي سيتوكينين و اكسين در شرايط تنش خشكي اجرا شد. آزمايش در سه محيط جداگانه، شامل محيط بدون تنش خشكي، تنش خشكي در مرحله رشد رويشي و تنش خشكي در مرحله رشد زايشي انجام شد. هورمون‌هاي سيتوكينين در سه سطح (شاهد، محلول‌پاشي در مرحله پنج تا شش برگي و هشت تا ده برگي) و اكسين در سه سطح (شاهد، محلول‌پاشي در مرحله ظهور ابريشم و 15 روز پس از ظهور ابريشم) در هر محيط درسه تكرار بصورت فاكتوريل در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي در مزرعه مؤسسه تحقيقات اصلاح و تهيه نهال و بذر كرج در سال‌ زراعي 1392 اجرا شد. بيشترين شاخص سطح برگ، هدايت روزنه‌اي و كارايي كوانتوم فتوسنتزي و كمترين دماي كانوپي با محلول‌پاشي هورمون سيتوكينين در مرحله هشت تا ده برگي بدست آمد، و بيشرين ميزان كلروفيل برگ، كارايي كوانتوم فتوسنتزي و روند تأخيري در پير شدن برگ با مصرف هورمون اكسين در مرحله ظهور ابريشم و كمترين مقاومت روزنه‌اي و دماي كانوپي با مصرف هورمون اكسين در زمان 15 روز پس از ظهور ابريشم حاصل شد. اثر متقابل تنش خشكي و مصرف هورمون‌ها بر شاخص سطح برگ و كاهش دماي كانوپي معني‌دار بود و تأثير گذاري مصرف هورمون‌ها در گياه ذرت در شرايط تنش زايشي به دليل برقراري تعادل روابط هورموني مختل شده نسبت به محيط عدم تنش و تنش رويشي مؤثرتر بود.