ارزيابي ژنوتيپ‌هاي لوبياي سياه (.Phaseolus vulgaris L) در شرايط تنش خشكي

لوبياي سياه (Phaseolus vulgaris L.) يا  Black bean واريته‌اي از لوبياي معمولي است كه داراي خواص آنتي اكسيداني بالا مي‌باشد. به منظور ارزيابي واكنش 11 ژنوتيپ لوبيا سياه به همراه 3 ژنوتيپ لوبيا از رنگ‌هاي ديگر (به عنوان شاهد) به تنش خشكي، آزمايشي در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي در دو شرايط آبياري نرمال و آبياري محدود اجرا شد. تنش آبي در مرحله گلدهي اعمال شد. در پايان فصل رشد 5 گياه از هر رديف برداشت شد و صفات تعداد غلاف در بوته، تعداد دانه در غلاف، ارتفاع گياه، عملكرد دانه و وزن 100 دانه اندازه‌گيري شدند. نتايج تجزيه مركب و مقايسه ميانگين داده‌ها نشان دادند كه كليه صفات در اثر تنش تحت تاثير قرار گرفتند و بين ژنوتيپ‌هاي مورد بررسي از لحاظ صفات مورد مطالعه در هر دو محيط نرمال آبي و تنش تفاوت معني‌داري وجود داشت. از بين شاخص‌هاي خشكي، شاخص‌هاي STI، HARM و GMP جهت شناسايي ژنوتيپ‌هاي متحمل به تنش انتخاب شدند بنابراين بر اساس اين شاخص‌ها از بين ژنوتيپ‌هاي لوبيا سياه، ژنوتيپ‌ 1183 به عنوان متحمل‌ترين (با عملكرد 8.07 گرم در بوته) و ژنوتيپ‌هاي 1187 و 1177 به عنوان حساس‌ترين ژنوتيپ به تنش خشكي (به ترتيب با عملكرد 4.17 و 5.22 گرم در بوته) انتخاب شدند. همچنين ژنوتيپ‌هاي شاهد (256، تلاش و دانشكده) داراي عملكرد بالاتر (به ترتيب 18.72، 13.56 و 14.21 گرم در بوته) و از نظر اكثر شاخص‌ها مقاوم‌تر از ژنوتيپ‌هاي لوبياي سياه بودند.