تأثير زئوليت بر شاخص‌هاي رشدي و فيزيولوژيك ارزن پروسو (.Panicum miliaceum L) تحت مديريت كم‌آبياري

به‌منظور بررسي سطوح مختلف كم‌آبياري و زئوليت بر ارزن پروسو (Panicum miliaceum L.)، آزمايشي به‌صورت بلوك‌هاي خردشده در تابستان 1394، در دانشگاه شهركرد اجرا شد. عامل اول شامل: زئوليت (0، 0.5 و 1 كيلوگرم در مترمربع) و عامل دوم رژيم آبياري (تأمين 100، 75، 50 و 25 درصد نياز آبي گياه) بودند. نتايج نشان داد شاخص سطح برگ (LAI)، سرعت رشد گياه (CGR)، سرعت جذب و تحليل خالص (NAR) و سرعت رشد نسبي (RGR) تحت تأثير تيمارهاي كم‌آبياري كاهش يافتند، اما كاربرد زئوليت باعث بهبود شاخص‌هاي مذكور در شرايط كم‌آبياري شد. كم‌آبياري سبب كاهش پايداري غشاء سلول، محتواي نسبي آب برگ، هدايت روزنه‌اي، زيست­توده، عملكرد دانه و شاخص برداشت گرديد درحالي‌كه كاربرد زئوليت منجر به بهبود صفات مذكور در شرايط كم‌آبياري گرديد. بيشترين درصد كاهش عملكرد دانه (77 درصد) نسبت به تيمار شاهد در تيمار آبياري 25 درصد ظرفيت زراعي و عدم استفاده از زئوليت مشاهده شد. بيشترين ميزان عملكرد دانه نيز از تيمار بدون كم‌آبياري و كاربرد نيم و يك كيلوگرم بر مترمربع زئوليت به دست آمد (به ترتيب 159 و 156 گرم بر مترمربع). بر اساس نتايج به‌دست‌آمده مي‌توان نتيجه‌گيري كرد كه كاربرد يك كيلوگرم زئوليت بر مترمربع براي دستيابي به عملكرد بهتر قابل توصيه است.