بهينه‌سازي اثرات غلظت نشاستۀ گرمانرم و گليسرول بر خواص فيزيكومكانيكي آميزۀ نشاستۀ گرمانرم/پلي‌لاكتيك اسيد به روش سطح پاسخ

آميزه‌هاي نشاستۀ گرمانرم/پلي‌لاكتيك اسيد به‌عنوان مواد كاملاً زيست‌تخريب‌پذير، قابليت جايگزيني با پليمرهاي به‌دست‌آمده از منابع نفتي را براي كاربردهاي بسته‌بندي و به‌ويژه توليد ظروف يك‌بارمصرف دارا مي‌باشند. در پژوهش حاضر آميزه‌هاي ذكرشده در حضور سازگاركننده به روش اختلاط مذاب تهيه شدند و تأثير هم‌زمان فاكتورهاي درصد وزني نشاستۀ گرمانرم گندم در آميزه در دامنۀ 10 تا 50 درصد و درصد وزني گليسرول در مخلوط با سوربيتول به‌عنوان نرم‌كنندۀ نشاسته در دامنۀ صفر تا 100 درصد بر مقاومت كششي، مقاومت ضربه‌اي و رطوبت تعادلي آميزه‌ها، با انجام آزمايش‌هايي مطابق روش آماري سطح پاسخ بهينه‌يابي شد. مطابق نتايج به‌دست‌آمده، آميزۀ با مقادير درصد وزني نشاستۀ گرمانرم گندم در آميزه و درصد وزني گليسرول در مخلوط با سوربيتول بهينه به‌‌ترتيب برابر با 34/9 و 28/7 درصد، داراي مقادير مقاومت كششي، مقاومت ضربه‌‌اي و رطوبت تعادلي به‌ترتيب برابر با 28 مگاپاسكال، 25/5 ژول/متر و 14/3 درصد بود. آميزۀ نشاستۀ گرمانرم/پلي‌لاكتيك اسيد با مقادير درصد وزني نشاستۀ گرمانرم گندم در آميزه و درصد وزني گليسرول در مخلوط با سوربيتول بهينه به‌‌ترتيب برابر با 34/9 و 28/7 درصد و با فاز نشاستۀ گرمانرم شامل 35 درصد وزني مخلوط نرم‌كننده با اكسترودر دوپيچه تهيه شد و مقاومت كششي، مقاومت ضربه‌اي و رطوبت تعادلي آن اندازه‌گيري شد. انحراف نسبي داده‌هاي آزمايشگاهي و مقادير پيش‌بيني‌شده توسط مدل‌هاي رگرسيوني براي مقاومت كششي، مقاومت ضربه‌‌اي و رطوبت تعادلي آميزه به‌ترتيب برابر با 4/4، 2/4 و 10/6 درصد بود.