سنجش پايداري زيست‏محيطي در نواحي روستايي: مطالعه موردي دهستان سراوان شهرستان رشت

هدف پژوهش حاضر ارزيابي شاخص‏هاي پايداري زيست‏محيطي در نواحي روستايي دهستان سراوان در شهرستان رشت بود و بدين منظور، براي تبيين اهداف مطالعه، از تحليل عاملي استفاده شد. جامعه آماري تحقيق كل خانوارهاي روستايي اين دهستان را دربرمي‏گرفت. حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان 351 تعيين شد كه جهت نتيجه گيري بهتر، به 370 افزايش يافت. نتايج تحليل عاملي تأييدي نشان داد كه عوامل پنج‏گانه «اجراي طرح هاي زيست‏محيطي در روستا»، «مشاركت و همكاري تمامي اهالي روستا و نهادهاي محلي و سازمان‏هاي دولتي حامي محيط زيست»، «وجود اعتقادات و باورهاي زيست‏محيطي»، «ارائه آموزش هاي لازم در زمينه پيامدهاي اقدامات مخرب عليه محيط زيست»، و «وجود تجارب قبلي و دانش بومي زيست محيطي در روستا» در سنجش پايداري زيست محيطي مؤثر است.