تأثير سطوح مختلف روي معدني، نانو و آلي بر جذب روي، پروتئين ميكروبي، متابوليت‌ها و ايمونوگلوبولين‌هاي خون و آغوز در ميش و بره

در اين پژوهش، تأثير سطوح مختلف اكسيد روي، نانواكسيد روي و متيونين روي در جيره‌هاي پيش و پس از زايش، بر ﻣﺼﺮف خوراك، جذب روي، پروتئين ميكروبي، و متابوليت‌ها و ايمونوگلوبولين‌هاي G، M و A در خون و آغوز ميش و بره‌هاي شيرخوار بررسي شد. آزمايش از 50 روز پيش تا 30 روز پس از زايش اجرا شد. تعداد 60 رأس ميش آبستن كردي خراسان در شش گروه آزمايشي (10 تكرار) در قالب طرح بلوك كامل تصادفي تقسيم شدند. جيره‌هاي آزمايشي حاوي اكسيد روي، نانواكسيد روي و متيونين روي معادل با ميزان پيشنهادي NRC، و همچنين بيش از نياز NRC بودند. جايگزيني اكسيد روي با نانواكسيد روي يا متيونين روي تأثيري بر صفات مختلف در ميش نداشت، اما افزايش سطح روي در جيره ميش موجب افزايش مصرف روزانه روي، كاهش ضريب جذب روي، و افزايش دفع روي از مدفوع شد (0.05 P). تغذيه ميش‌هاي مادر با منابع مختلف روي تأثيري بر متابوليت‌ها و ايمونوگلوبولين‌هاي خون بره‌هاي شيرخوار نداشت. در مجموع، نانواكسيد روي تأثير منفي يا مثبت بر ميش و بره‌هاي شيرخوار نداشت و مصرف متيونين روي به جاي اكسيد روي نيز موجب بهبود وضعيت متابوليكي دام نشد. از سوي ديگر، افزايش غلظت روي در جيره ميزان دفع روي به محيط را افزايش داد. در عمل، استفاده از شكل مرسوم اكسيد روي در سطح توصيه NRC براي تأمين نياز و حفظ ايمني ميش‌ها در دوره پيش و پس از زايش كافي است و نيازي به روي اضافي از منابع ديگر نمي‌باشد.