بررسي تنوع ژنتيكي جدايه هاي Fusarium oxysporum f.sp. melonis عامل پژمردگي طالبي و خربزه در ايران

بيماري پژمردگي فوزاريومي ناشي از قارچ Fuarium oxysporum f.sp. melonis  متداول ترين و گسترده ترين بيماري در طالبي و خربزه در ايران و چند كشور جهان محسوب مي شود. هدف از اين تحقيق بررسي تنوع ژنتيكي بيمارگر در ايران بود. در اين تحقيق از ٥٠ جدايه قارچ كه از مناطق عمده ي خربزه كاري ايران جمع آوري شده بودند، استفاده شد، پس از خالص سازي، شناسايي و آزمون بيماري زايي، بررسي تنوع ژنتيكي انجام شد.بررسي تنوع ژنتيكي  جدايه ها به روش rep – PCR و با پرايمرهاي ERICو  BOXانجام گرديد. نتايج آزمون بيماري زائي نشان داد بين جدايه هاي مناطق مختلف، از نظر درصد وقوع بيماري، شدت بيماري و شاخص هاي رشدي (وزن تر ريشه و اندام هاي هوايي) در سطح احتمال ١% اختلاف معني داري وجود دارد. بيشترين درصد وقوع بيماري در بوته هاي مايه زني شده با جدايه هاي 605، Race1-2،606 و609مشاهده شد و بيشترين شدت بيماري توسط جدايه هاي607، H2، F-186-4وF-186-6 ايجاد گرديد. جدايه هاي F-186-1، F-66-4، F-186-4وH9  بيشترين تأثير را بر كاهش وزن تر ريشه و  جدايه هاي F-186-6، F-66-4 و501بيشترين تأثير را بر كاهش وزن تر اندام هاي هوايي داشتند. نرم افزار NTSYS-pc جدايه ها را در ضريب تشابه 63% به ۴ گروه A، B،C و Dتقسيم كرد. نتايج نشان داد تنوع ژنتيكي بين جدايه هاي Fom در ايران بالاست. بين گروه هاي بيماري زايي و جدايي جغرافيايي جدايه ها با گروه هاي rep ارتباطي وجود ندارد.