تأثير برخي از قارچ‌كش‌ها‎ روي عامل بيماري پوسيدگي اسكلروتينيايي ساقه‌ي كلزا (Sclerotinia sclerotiorum) در استان مازندران

پوسيدگي ساقه، ناشي از قارچ sclerotiorumSclerotinia، يكي از بيماري‎هاي مهم كلزا مي‎باشد و قارچ‌كش‌ها جهت كنترل آن، به كار گرفته مي‌شوند. در ايران اغلب از كاربندازيم و تبوكونازول جهت مبارزه‌ي شيميايي با اين بيماري استفاده مي‎شود. به‌منظور معرفي ساير قارچ‌كش‌هاي موثر بر بيماري، اثر هفت قارچ‌كش روي بيمارگر، در شرايط آزمايشگاهي بررسي شده و شش قارچ‌كش برتر در مزرعه به‌كار گرفته شد. در شرايط آزمايشگاهي، غلظت‌هاي مختلف قارچ‌كش‎هاي مورد استفاده به‎جز كلروتالونيل (داكونيل)، با داشتن اختلاف معني‌دار (P lt;0.01) نسبت به شاهد (بدون قارچ‌كش)، سبب بازداري از رشد شعاعي بيمارگر روي محيط كشت سيب‌زميني دكستروز آگار گرديدند. غلظت موثر ۵۰درصد (EC50) و حداقل غلظت بازدارندگي1 (MIC) ساير قارچ‌كش‎هاي بكار گرفته شده شامل ايپروديون‎+‎ كاربندازيم (رورال‌تي‌اس)، پروپيكونازول (تيلت)، تيوفانات متيل (توپسين‌ام)، تري‎فلوكسي‎استروبين‎‎+‎ تبوكونازول (ناتيوو)، تبوكونازول (فوليكور) و اسپيروكسامين‎+‎ تبوكونازول‎+‎ ترياديمنول (فالكن) محاسبه شد كه مقادير EC50 اين قارچ‌كش‌ها به‌ترتيب برابر 0.10، 0.11، 0.12، 0.22، 0.36 و 0.60 PPM و مقادير MIC نيز به‌ترتيب برابر ۱، 5، 1، 10، 10 و 10 PPM بودند. در شرايط مزرعه، همه قارچ‌كش‌ها با داشتن اختلاف معني‌دار (P 0.01) نسبت به شاهد، سبب كاهش ميزان آلودگي به بيماري و افزايش عملكرد محصول حدود 300 الي 700 كيلوگرم در هكتار شدند. ناتيوو موثرترين قارچ‌كش بوده و بقيه قارچ‌كش‌ها در رتبه‌هاي بعدي قرار گرفتند. در تيمار ناتيوو، دورهي حفاظت از گياه نيز طولاني‌تر بوده و بروز علايم بيماري بعد از سمپاشي، ديرتر از ساير تيمارها  مشاهده شد. بنابراين قارچ‌كش‌هاي فوق‌الذكر مي‌توانند در تناوب با قارچ‌كش‌هاي رايج مورد استفاده قرار گيرند.