كاربرد عصاره هاي متانولي آويشن، اسپند، زيره ي سبز و چاي كوهي در كنترل Fusarium culmorum و F. graminearum در شرايط آزمايشگاهي و گلخانه اي

چكيده قارچ­هاي Fusarium culmorum و F. graminearum  از مهم‎ترين عوامل بيماري­زاي غلات هستند كه خسارت­هاي كمي و كيفي به گندم وارد مي­آورند. با توجه به خطرات زيست محيطي كاربرد تركيبات شيميايي، استفاده از روش­هاي جايگزين در مديريت اين بيمارگرها از ضرورت برخوردار مي‌باشد. در اين تحقيق اثر عصاره‎هاي متانولي آويشن، اسپند، زيره­ي سبز و چاي كوهي در مهار رشد اين دو بيمارگر  در غلظت­هاي 250، 500، 750 و 1000  پي‌پي‌ام در شرايط آزمايشگاهي بررسي شد. نتايج نشان داد كه از بين تمامي عصاره­هاي مورد آزمايش، عصاره­ي متانولي آويشن در غلظت 1000 پي­پي­ام با 25/81 درصد بازدارندگي از رشد ميسليومي، موثرترين تيمار عليه F. culmorumبود. عصاره­ي متانولي اسپند نيز در غلظت 1000 پي­پي­ام  با 3/82 درصد بازدارندگي، داراي بيشترين اثر بر رشد ميسليومي F. graminearumبود. عصاره­ي آويشن كمترين حداقل غلظت بازدارندگي (يك ميلي­گرم بر ميلي­ليتر) و كمترين حداقل غلظت كشندگي (دو ميلي­گرم بر ميلي­ليتر) عليه قارچ F. culmorum را داشت. عصاره­ي اسپند نيز داراي كمترين حداقل غلظت بازدارندگي (78/0 ميلي­گرم بر ميلي­ليتر) و كمترين حداقل غلظت كشندگي (56/1 ميلي­گرم بر ميلي­ليتر) عليه قارچ F. graminearum بود. عصاره­هاي متانولي آويشن و اسپند، در شرايط گلخانه‎اي نيز موجب افزايش وزن تر و خشك ريشه‌ها و ساقه‎هاي گندم در مقايسه با گياهان شاهد شدند.