ارزيابي بهينه سازي واحد احياي گليكول يكي از فازهاي ميدان پارس جنوبي

بدون عنوان

تزريق فوم به جهت كاهش اشباع نفت به جامانده در مخازن نفتي؛ يكي از زمينه­ هاي ازدياد برداشت شيميايي مي­باشد. در اين روش با استفاده از مواد فعال سطحي و ساير افزونه ­ها، كشش ­بين­ سطحي را پايين آورده و با غلبه بر نيروي­ هاي موئينه سعي در محرك كردن نفت به دام افتاده را دارند. علاوه بر اين با تشكيل فوم باعث برقراركردن نسبت تحرك­ پذيري و بهبود ضريب جاروب حجمي مي­شود. در تزريق فوم، يكي از پارامترهاي مؤثر در افزايش بازيافت نفت پايداري فوم حاصل مي­باشد. بنابراين ايجاد پايدارترين فوم، يكي از اهداف پژوهش­ هاي حال حاضر بر روي اين روش، در جهت گزينش نوع و غلظت بهينه مواد شيميايي مورداستفاده مي­باشد. يكي از مواد مورداستفاده در تزريق مواد شيميايي حلال­ كمكي مي­باشد كه به جهت جلوگيري از ايجاد فاز ژل مانند و فاز مايع كريستالي و تسريع تعادل ميكروامولسيوني از آن استفاده مي­شود. عموماً الكل­ هاي با زنجيره­ي كربني بين 3 تا 5 كربن به عنوان حلال­ كمكي استفاده مي­شود كه باعث ناپايداري فوم مي­شوند. در اين مطالعه به جهت بررسي تأثير نوع و غلظت حلال­ كمكي بر روي پايداري فوم و درنهايت ميزان بازيافت نفت، در كنار 1-بوتانول از بوتريك‌اسيد به‌عنوان يك حلال ­كمكي جايگزين استفاده شده است. با تغيير نوع حلال ­كمكي از الكل به اسيد چرب پايداري فوم­هاي حاصل بسيار بيش­تر شد. حداكثر ميزان بازيافت نفت در استفاده از حلال ­كمكي 1-بوتانول بدست آمد كه برابر با 44% نفت درجا موجود در مغزه مي­باشد كه با استفاده از روش سيلاب زني با آب برداشت نشده بود و نشان از توانايي بالاي اين روش در ازدياد برداشت نفت مي­باشد