علم در معناي ارزش و روش از نگاه قرآن

پژوهش حاضر با تأكيد بر دو برداشت كلي از علم در ديدگاه قرآن به عنوان يك حقيقت انتزاعي و امري معقول و نيز نوعي معرفت عيني ـ تجربي و امري محسوس نگاشته شده است. در اين پژوهش معناي علم تحت دو عنوان «ارزش» و «روش» از منظر قرآن مورد بررسي قرار گرفته است؛ لذا با نگاه به قرآن، جنبه ارزشي و اخلاقي – توصيفي علم و جنبه روشي و تجربي ـ عيني آن پژوهش شده و به اين نتيجه دست يافته شده است كه در قرآن، علم آن گاه كه در دايره‌ انسان و از منظر وجودي مورد بحث قرار گيرد به عنوان يك « ارزش» تلقي مي‌شود و متعلق علم، انسان و عالم درون او خواهد بود و هر گاه در عرصه طبيعت و نظام خلقت و در قالب «آيات» و نشانه‌ها مورد مطالعه واقع شود به عنوان يك «روش» محسوب مي‌شود و متعلق آن جهان طبيعت و عالم برون خواهد بود و اين در صورتي است كه قرآن مرتباً بر اين امر تاكيد دارد كه دائماً اين «روش» بايد در مسير آن «ارزش» در حركت باشد.