كرامت انسان در سيره امام رضا (ع)

شناخت انسان و بررسي ابعاد و شئون مختلف او مورد اهتمام اديان، مكاتب و شماري از رشته‌هاي علوم بشري است. «كرامت ذاتي انسان» به معناي شرافت، بزرگي و والايي او، نقطه تلاقي بسياري از انگاره‌هاي انسان‌شناسانه است. نوشتار پيش رو، پژوهشي كتابخانه‌اي و اسنادي است كه به روش توصيفي ـ تحليلي سامان يافته است و مي‌كوشد تا با تمركز بر سيره هشتمين پيشواي شيعيان، امام علي بن موسي‌الرّضا (ع) برخي از ابعاد كرامت انسان را در كلام گهربار و رفتار تابناك آن حضرت به بحث بگذارد. يافته‌هاي پژوهش حاكي از جايگاه ويژه كرامت انسان در سيره امام رضا (ع)است.همچنان كه اين يافته‌ها بيانگر تمايز اين ديدگاه با ديدگاه‌هاي رقيب و غير وحياني است. مهم‌ترين ويژگي‌هاي نظريّه كرامت انسان در سيره امام عبارتند از؛ برخورداري از صبغه توحيدي، سازگاري با ديگر آموزه‌هاي اخلاقي، اعتدال و ميانه‌روي، برخورداري از ضمانت اجرايي دروني و جامع‌نگري.