رابطه اخلاق حرفه‌اي با كفايت اجتماعي و عملكرد شغلي مطالعه ي كاركنان سازمان فني و حرفه اي شهرستان زاهدان

يكي از متغيرهاي اساسي در رفتار سازماني ،عملكرد شغلي است. پژوهش حاضر با هدف تعيين رابطه اخلاق حرفه‌اي با كفايت اجتماعي و عملكرد شغلي انجام گرفت. روش پژوهش توصيفي-همبستگي است كه به شيوه نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي تعداد 123 نفر از كاركنان سازمان فني و حرفه‌اي شهر زاهدان در سال 1395 از طريق سه پرسشنامه اخلاق حرفه‌اي گريگوري ، كفايت اجتماعي فلنر و عملكرد شغلي پاترسون مورد مطالعه قرار گرفتند. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه با كمك نرم‌افزار SPSS21 استفاده شد. يافته‌ها نشان داد كه اخلاق حرفه‌اي و مولفه‌هاي آن، شامل دلبستگي و علاقه به كار، پشتكار و جديت در كار، روابط سالم و انساني و روح جمعي و مشاركت در كار، با كفايت اجتماعي رابطه مثبت و معنادار دارند (0.01 p). همچنين نتايج رگرسيوني نشان داد كه اخلاق حرفه اي 39.6 درصد از واريانس كفايت اجتماعي را تبيين ميكنند كه از بين مولفه هاي اخلاق حرفه اي، مولفه ي پشتكار و جديت در كار و روح جمعي و مشاركت در كار، از توان پيش بيني كنندگي بيشتري برخوردار بودند (0.05 p). ديگر يافته ها نشان داد كه اخلاق حرفه اي و مولفه هاي آن، دلبستگي و علاقه به كار، پشتكار و جديت در كار، روابط سالم و انساني و روح جمعي و مشاركت در كار با عملكرد شغلي رابطه مثبت و معنادار دارند (0.01 p). همچنين نتايج رگرسيون نشان داد كه اخلاق حرفه اي 38/3 درصد از وتريانس عملكرد شغلي را تبيين ميكنند كه از بين مولفه هاي اخلاق حرفه اي، پشتكار و جديت در كار و علاقه و دلبستگي به كار از توان پيش بيني كنندگي بيشتري برخوردار بوده اند (0.05 p). با توجه به يافته ها مي توان نتيجه گيري كرد كه كاركناني كه اخلاق حرفه اي بالاتري دارند به همان نسبت نيز از احساس كفايت اجتماعي و عملكرد شغلي بالاتري نيز برخوردارند.