بررسي پيشران‌هاي نگهداشت نيروي انساني در دانشگاه علوم پزشكي بيرجند

دنياي امروز دنياي سازمان‌هاست و نيروي انساني به عنوان يك مزيت رقابتي در بين سازمان‌ها ‌به‌شمار مي‌آيد. به همين منظور، نگهداري از اين منبع مهم از وظايف هر سازماني مي‌باشد. لذا، هدف پژوهش حاضر بررسي پيشران‌هاي نگهداشت نيروي انساني در دانشگاه علوم پزشكي بيرجند و همچنين، بررسي تأثير هر يك از اين پيشران‌ها بر نگهداشت نيروي انساني در اين دانشگاه است. اين مطالعه از نظر هدف كاربردي است كه به شيوه توصيفي–پيمايشي انجام شده است. جامعه آماري اين پژهش شامل كاركنان دانشگاه علوم پزشكي بيرجند مي‌باشد كه از اين ميان، تعداد 143 نفر با استفاده از نمونه‌گيري قضاوتي به‌عنوان اعضاي نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوري داده‌ها شامل دو پرسشنامه محقق‌ساخت بوده است. روايي پرسشنامه‌ها با استفاده از روايي محتوا مورد تأييد قرار گرفت و پايايي آنها نيز با كمك آلفاي كرونباخ 98/0 و 95/0 به‌دست آمد. تحليل داده‌ها در محيط نرم‌افزاري SPSS 23 و Smart PLS 3 و با استفاده از روش الگويابي معادلات ساختاري، آزمون تي‌تك‌‌متغيره، و آزمون فريدمن انجام شد. نتايج نشان داد؛ پيشران‌هاي سازماني، محيطي و فردي بر نگهداشت نيروي انساني در دانشگاه علوم پزشكي بيرجند تأثيرگذارند و از بين 18 عامل‌ نگهداشت نيروي انساني، سبك مديريت و رهبري در رتبه اول و به‌عنوان مهم‌ترين عامل و فرصت هاي محيطي در رتبه آخر و به‌عنوان كم اهميت ترين عامل شناخته شده در نگهداشت نيروي انساني در اين دانشگاه مي‌باشند.