بررسي و نقد ديدگاه ملارجبعلي تبريزي و قاضي سعيد قمي در الهيات سلبي

ملارجبعلي تبريزي و شاگردش قاضي سعيد قمي تلقي خاصي از خداوند را مطرح مي كنند. اين دسته از فيلسوفان برآنند كه در مورد خداوند نمي‏توان به نحو ايجابي سخن گفت و تمام صفات الهي به سلب بر مي گردد. در اين ديدگاه اساس الهيات سلبي، اشتراك لفظي وجود است. الهيات برآمده از اين مكتب صبغه ديني و نوافلاطوني دارد. اين مقاله درصدد بررسي زمينه شكل گيري، بيان آراء و مباني فكري ملارجبعلي تبريزي و قاضي سعيد قمي در الهيات سلبي و نقد آنها است. پس از بررسي و نقد دلايل آنان به بيان ناسازگاري با پاره‏اي از آموزه هاي فلسفي بر مبناي قاعده الواحد پرداخته شده است. از اين رو مقاله حاضر در صدد بحث تفصيلي پيرامون صفات و افعال الهي نيست. از آنجا كه اين دو فيلسوف به شدت تحت تأثير آموزه هاي نوافلاطوني اند، هم انديشي و تأثير پذيري آنها از آراي فلوطين نيز نشان داده شده است.