لوازم عقلاني اقبال به فلسفه تطبيقي دين

فلسفه تطبيقي دين مي‌تواند به عنوان رويكردي جديد در مطالعات فلسفي دين در نظر گرفته شود. در اين رويكرد، ارزيابي عقلاني باورهاي ديني، نه از يك منظر، بلكه از منظرهاي مختلف تطبيقي امكان‌پذير است. در واقع، فلسفه تطبيقي دين براي ما اين امكان را فراهم مي‌سازد تا باورهاي ديني خود را از نگاه عقلاني ديگران، و اعتقادات ديني ديگران را از نگاه عقلاني خود بنگريم. نتيجه اقبال به چنين رويكردي ممكن است اصلاح، ابطال، تعميق يا اثبات درستي باورهاي ديني ما يا ديگران باشد. اين نتيجه ممكن است براي دين‌داران گوارا يا ناگوار باشد، اما فيلسوفان دين بايد نتايج و لوازم معرفتي اقبال به فلسفه تطبيقي دين را بپذيرند. يعني اگر نتيجه اقبال به مطالعه تطبيقي فلسفي در باورهاي ديني منجر به ابطال يا اصلاح بنيادي در باورهاي ديني ما باشد، ما بايد به طريق عقلاني و شجاعانه اين نتيجه را بپذيريم و به اصلاح يا كنار گذاشتن باورهاي ديني مورد نظر اقدام كنيم. در واقع از آنجا كه فلسفه دين در صدد ارزيابي عقلاني گزاره‌هاي ديني است، اقبال به فلسفه تطبيقي دين ممكن است نگرش عقلاني ما را به دين و سنت ديني خودمان يا ديگران به چالش بكشد و بخشي از باورهاي ديني ما يا آنها را از حجيت معرفتي ساقط كند.