رابطه حمايت اجتماعي ادراك شده و ارزش مدرسه با سرزندگي تحصيلي: نقش ميانجي درآميزي با كار مدرسه

بدون عنوان

هدف پژوهش حاضر، شناخت رابطة حمايت اجتماعي ادراك شده و ارزش مدرسه با سرزندگي تحصيلي با ميانجي‌گري درآميزي با كار مدرسه بود. از طريق نمونه ­برداري خوش ه­اي تصادفي 358 دانش ­آموز دورة متوسطة دوم مدارس دولتي اسلامشهر (171 پسر، 187 دختر) انتخاب شدند. شركت­ كنندگان مقياس حمايت اجتماعي ادراك­شده، واكس و همكاران، مقياس ارزش مدرسه، تومينن - سويني، سالميلا - آرو و نيميويرتا، مقياس درآميزي با كار مدرسه، سالميلا-آرو و آپاديايا، و پرسش‌نامة سرزندگي تحصيلي، دهقان ي­زاده و حسين­ چاري، را تكميل كردند. تحليل داده ­ها با روش مدل­سازي معادلات ساختاري (SEM) و با استفاده از نرم­افزار AMOS انجام گرفت. بررسي مدل‌هاي روان‌سنجي نشان داد كه ابزارها از روايي و پايايي مطلوبي برخوردار بودند. به طور كلي نتايج حاكي از آن بود كه اول؛ حمايت اجتماعي ادراك شده قادر به پيش­بيني مستقيم سرزندگي تحصيلي بود. دوم؛ حمايت اجتماعي ادراك شده و ارزش مدرسه پيش­بيني­كنندة مستقيم درآميزي با كار مدرسه مي­باشند. و سوم؛ درآميزي با كار مدرسه توانست بين حمايت اجتماعي و ارزش مدرسه با سرزندگي تحصيلي نقش ميانجي ايفا كند. يافته ­ها بر نقش متغيرهاي بافتي و روان­شناختي در ترغيب فراگيران به مشاركت در امور مدرسه جهت غلبه بر ناملايمات تحصيلي و نيل به سرزندگي تحصيلي تاكيد دارد. نتايج با توجّه به پژوهش ­هاي پيشين به بحث گذاشته شده و پيشنهادهايي به منظور پژوهش بيشتر در اين زمينه مطرح شده است.

فاقد چكيده