تاثير مديريت سرمايه در گردش بر كارايي شركت‌هاي بورس اوراق بهادار تهران

The Effect of Working Capital Management on the Performance in Tehran Stock Exchange Companies

اندازه‌گيري كارايي شركت‌ها به دليل اهميت آن در ارزيابي عملكرد همواره مورد توجه پژوهشگران قرار داشته است. در اين پژوهش به بررسي رابطه بين برخي سياست‌هاي مهم مديريت سرمايه در گردش با كارايي شركت‌ها پرداخته‌شده است. ابتدا كارايي شركت‌هاي پذيرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران در ايران در طي سال‌هاي 1390-1395 به لحاظ تكنيكي و با استفاده از تحليل پوششي داده‌ها كه يكي از ابزارهاي كارآمد است را با رويكرد پنجره‌اي محاسبه كرديم؛ علاوه بر اين روند كارايي را نيز به لحاظ افزايش يا كاهش كارايي در شركت‌ها در طول زمان موردبررسي قرار داديم. سپس با استفاده رگرسيون گشتاورهاي تعميم‌يافته (GMM) به بررسي تأثير مديريت سرمايه در گردش بر كارايي شركت‌ها پرداختيم و نتايج نشان مي‌دهد كه دوره وصول مطالبات داراي تأثير معني‌دار و منفي بر كارايي است و رشد فروش و نسبت جاري نيز داراي تأثير معني‌دار بر كارايي هستند، ضمن اينكه اين تأثير مثبت است.

The measurement of corporate efficiency has been always noticed by researchers in the evaluation of performance due to its importance. This paper has investigated the relationship between some of important working capital management policies with firm efficiency. Initially, the efficiency of the listed companies listed in Tehran Stock Exchange (TSE) in Iran during period (2011-16) was calculated using Data Envelop Analysis (DEA) as one of effective tools by taking Window Analysis approach (length of panel: 2, 3, and 4 years), then the efficiency trend in these firms was examined in terms of increase or decrease of efficiency over the time and finally corporate efficiency was identified as well. Besides, the relationship among working capital management and the efficiency of companies was explored with Generalized Method of Moments-GMM. The findings indicate that average collection period negatively affects efficiency at significant level and while the variables of sale growth and current ratios positively affect the firm efficiency.