ساخت و اعتباريابي مقياس تعلقات دنيوي

هدف: هدف محققان در پژوهش حاضر، ساخت و اعتباريابي مقياس تعلقات دنيوي بود. سؤال پژوهش اين بود كه آيا اين مقياس از پايايي و روايي مناسب برخوردار است يا خير؟ روش: پايايي اين مقياس از دو طريق بازآزمايي و همساني و روايي آن از طريق تعيين ضريب همبستگي بين اين مقياس با مقياس صبر و پرسشنامه‌هاي نگرشهاي ناكارامد و افسردگي و بالاخره، تحليل عامل اكتشافي انجام شد. يافته‌ها: براي پايايي مقياس(بازآزمايي و همساني دروني) به ترتيب ضرايب پايايي 87/. و 88/. و براي روايي مقياس(از طريق تعيين ضرايب همبستگي با سه مقياس مذكور) به ترتيب ضرايب همبستگي 58/.، 69/. و 42/. به دست آمد. تحليل عامل اكتشافي، به روش تحليل مؤلفه‌هاي اصلي با چرخش واريماكس، سه عامل را به دست داد كه به ترتيب: تعلق به وضع موجود، تعلق به ماديات و تعلق عاطفي نام گرفت كه در مجموع 33.4 درصد از واريانس كل را تبيين كرد. نتيجه‌گيري: مقياس تعلقات دنيوي، واجد شرايط لازم به لحاظ خصوصيات روان‌سنجي، براي استفاده در پژوهشهاي مختلف در ايران دانسته شد.