شناخت رابطۀ سبك زندگي بر طلاق در زوجهاي متقاضي طلاق در شهر تهران

هدف: هدف محققان از اين پژوهش، بررسي رابطۀ سبك زندگي و طلاق در بين زوجهاي متقاضي طلاق در شهر تهران بوده است. روش: پژوهش حاضر از نظر هدف، كاربردي و از نظر چگونگي گردآوري داده‏ها، از نوع تحقيق آميختۀ اكتشافي است. براي جمع‌آوري اطلاعات، توأمان از روش كيفي و كمّي استفاده شده است. جامعۀ آماري تحقيق در بخش كيفي، شامل زوجهاي طلاق گرفته و زوجهاي موفق شهر تهران بود كه به روش نمونه‏گيري هدفمند و گلوله برفي انتخاب شدند و در بخش كمّي نيز شامل كليۀ زوجهاي طلاق گرفته و زوجهاي موفق شهر تهران بود كه به روش نمونه‏گيري تصادفي طبقه‌اي انتخاب شدند. گروه مردان و زنان درخواست‏دهندۀ طلاق در شهر تهران به عنوان طبقۀ مرجع انتخاب شد و تغييرات گروه ديگر؛ يعني مردان و زنان متأهل موفق در شهر تهران بر اساس آن سنجيده شد. يافته‏ها: در گروه مردان و زنان درخواست‏دهندۀ طلاق، اعتياد همسر، استفاده از فنّاوري ارتباطات، كتمان در زندگي زناشويي، عدم تفاهم و اطمينان، عدم استقلال در زندگي، عدم تعهد به رابطۀ زناشويي، عدم رضايت از رابطۀ جنسي، مشكلات مالي، خودخواهي و احساس مالكيت، تفاوت ارزشي و فرهنگي بر طلاق مؤثر بوده است. نتيجه گيري: نسبت بختهاي اين متغيّر براي گروه مردان و زنان درخواست‏دهندۀ طلاق، جهت مثبت ضريب B نشان مي‏دهد كه متغيّرهاي مذكور احتمالاً افزايش درخواست طلاق را در پي دارد.