سنجش تأثير سرمايۀ معنوي بر تمايل كارآفريني

امروزه معنويت و فرهنگ يكي از سازه‌هاي مؤثر بر حوزه‌هاي مختلف زندگي شناخته شده؛ زيرا تعيين كنندۀ نگرشهاي افراد دربارۀ كار و فعاليت است. هدف: اين پژوهش با هدف بررسي علمي تأثير سرمايۀ معنوي بر تمايل كارآفريني دانشجويان انجام شد. روش: تحقيق حاضر، توصيفي همبستگي و از نوع كاربردي است. جامعۀ آماري شامل دانشجويان دانشگاه پيام نور شهر خوي به تعداد 2800 نفر است. نمونۀ آماري با استفاده از جدول مورگان و با روش نمونه‌گيري تصادفي به تعداد 340 نفر انتخاب شد. ابزار سنجش متغيّرها، پرسشنامۀ استاندارد بود. براي تحليل داده‌ها، از آزمون كلموگروف اسميرنف، همبستگي پيرسون، رگرسيون خطي و مدلسازي معادلات ساختاري با استفاده از نرم‌افزار ليزرل استفاده شد. يافته‌ها: در سطح اطمينان 99 درصد، بين سرمايۀ معنوي و ابعاد آن(ارزش‌گرايي معنوي، خلوت با خدا، اهميت معنويت، تأثيرگذاري معنوي) با تمايل كارآفريني دانشجويان رابطۀ مستقيم، مثبت و معنادار وجود دارد و سرمايۀ معنوي، 0.77 درصد از تغييرات تمايل كارآفريني دانشجويان را پيش‌بيني مي‌كند. نتيجه‌گيري: با افزايش سرمايۀ معنوي دانشجويان، تمايل كارآفريني آنان افزايش مي‌يابد.