تبيين «استقلال اخلاقي» به‌عنوان يك هدف تربيتي (با تأكيد بر آراي كانت و پيترز)

استقلال اخلاقي، به معناي «خود قانون گذاري» و «اطاعت از قوانين خود» است. اين مقاله به شيوه تحليلي و استنتاجي در جستجوي پاسخ به اين دو سؤال است كه اولاً، تحقق «استقلال اخلاقي» مستلزم حضور و تمهيد چه شرايطي است؟ ثانياً، آيا استقلال اخلاقي شرايط لازم را براي آنكه يك «هدف تربيتي» به حساب آيد، دارد؟ چارچوب تئوريك اين پژوهش ديدگاه كانت و پيترز است كه در پاسخ به سؤالات تحقيق مبنا قرار گرفته اند. در پاسخ به سؤال اول‌نظر كانت مبنا قرا گرفته و در پاسخ به سؤال دوم، به نظر پيترز استناد شده است. اعتقاد كانت به جايگاه اساسي عقل و اراده آزاد مبنايي براي اعتقاد او به استقلال اخلاقي است. از سوي ديگر، پيترز معتقد است كه تحليل مفهوم «تربيت» و مفهوم «فرد تربيت‌شده» شاخص ها و شرايط ضروري براي «استقلال اخلاقي» را در اختيار مي نهد. از اين رو نتيجه گرفته مي شود كه با به كارگيري روش تحليل مفهومي و تحليل مفهوم «تربيت» و «فرد تربيت‌شده» مي توان نشان داد كه استقلال اخلاقي يكي از اهداف اصلي تربيت است، زيرا واجد ارزش هايي است كه در مفهوم «تربيت» و «فرد تربيت‌شده» مستتر مي-باشد. در اين ميان مشكلات و تعارضات مفهومي بين «استقلال» و «اقتدار تربيتي»، ميان «عقل» و «عادت» و «اصالت انتخاب» و «محتواي آموزشي» به ميان مي آيد كه در ادامه مورد بحث قرار گرفته اند.