نقش تعديل‌گر تسهيم تجارب تدريس در تاثيرگذاري فرهنگ نوآورانه‌ مدرسه بر واكنش‌هاي شناختي و روانشناختي معلمان

پژوهش حاضر به تبيين نقش تعديل گر تسهيم تجارب تدريس در تاثيرگذاري فرهنگ نوآورانه بر واكنش‌هاي شناختي و روانشناختي معلمان (رضايت شغلي، درك پويايي مدرسه و عملكرد ادراك شده مدرسه) پرداخته است. روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي بود و به طور خاص از الگويابي علّي استفاده شد. جامعه آماري را تمامي معلمان مدارس دولتي شهر ايلام در مقطع ابتدايي تشكيل داده كه از بين آنها تعداد 250 نفر به شيوه نمونه گيري طبقه اي و به كمك جدول كرجسي و مورگان (1997) به عنوان نمونه انتخاب شدند. جهت جمع آوري داده‌ها 5 پرسشنامه استاندارد روا و پايا بكار گرفته شد. از الگويابي معادلات ساختاري براي آزمون الگوي مفروض پژوهش استفاده شد و نتايج نشان داد كه فرهنگ نوآورانه ادراك شده به طور مثبت و معناداري بر رضايت شغلي معلمان، ادراك‌پويايي مدرسه و عملكرد ادراك شده مدرسه تاثير دارد. در ارتباط بين رضايت شغلي و عملكرد مدرسه، پويايي ادراك شده مدرسه نقش واسطه دارد. همچنين نتايج نشان داد كه فرايند تسهيم تجارب تدريس بر رضايت شغلي تاثير مثبت و معناداري دارد، اما اين تاثير بر ادراكات مربوط به پويايي و عملكرد مدرسه معنادار نيست. تسهيم تجارب تدريس ارتباط بين فرهنگ نوآورانه و واكنش‌هاي شناختي و روانشناختي معلمان را به طور معنادار تعديل مي‌نمايد. در نهايت نتايج نشان داد كه اثرات مستقيم فرهنگ نوآورانه بر رضايت شغلي ضعيف و بر پويايي و عملكرد ادراك شده مدرسه تاثير معناداري ندارد.