محدوديت‌هاي آمريكا در همراه ساختن چين با تحريم‌هاي اقتصادي ايران

The Obstacles on the Way of USA in Forcing China to Agree with Economic Sanctions against IRI

آمريكا در طول سال‌هاي جدال هسته‌اي، بيشتر شركاي تجاري ايران را به كاهش تجارت با تهران واداشت. اما در همين دوران، چين نه‌تنها تجارت با ايران را كاهش نداد، بلكه مبادلات تجاري اين كشور با جمهوري اسلامي چندين برابر نيز شد و تا حدودي خلأ ناشي از عقب‌نشيني شركت‌هاي اروپايي و آسيايي را جبران نمود و از فشار تحريم‌ها بر ايران كاست. اين پژوهش با استفاده از روش رديابي فرايند، به‌دنبال پاسخ به اين پرسش است كه چرا دولت اوباما نتوانست چين را همانند ساير شركاي تجاري ايران با تحريم‌ها همراه سازد و با چه محدوديت‌هايي در اين زمينه مواجه بود. يافته‌هاي اين پژوهش نشان مي‌دهد كه چندين دهه رشد اقتصادي فوق‌العاده موجب شده است كه چين در جايگاهي قرار گيرد كه ابزارهاي قدرت آمريكا نظير فشار، تهديد، تحريم و ديپلماسي به آساني بر پكن كارگر نيفتد و يا براي آمريكا گران تمام شود.

USA during the years of nuclear conflict, forced all Iran`s trade participants to decrease their trade part. Yet, during the same years, china, on the contrary, multiplied its trade part with Iran and satisfied Iran`s need and decreased sanctions` press on it. The paper, using process tracing technique, intended to study the question: why did Obama fail in forcing China to follow the sanctions against IRI? What may be regarded as his limitations in the field? As shown in the study, many decades of extraordinary economic development have put china in such a position that American tools of power such as press, threat, sanction and diplomacy may not be effective on China.