كارل بارت و مسئلۀ نجات امت‌هاي غيرمسيحي

كارل بارت متأله نوارتدوكسي مسيحي، يكي از تأثيرگذارترين الهي‌دانان مسيحي سدۀ بيستم ميلادي است. رهيافت الهياتي بارت يكي از سه سنت حوزۀ الهيات جديد مسيحي و معياري براي آن به‌شمار مي‌آيد. وي را در مسيحيت انحصارگرا دانسته‌اند و الهيات او را ميانۀ سنت پلوراليستي جان هيك و شمول‌گرايي كارل رانر قرار داده‌اند. از مباحث الهيات مسيحي، در بحث نجات‌شناسي بر انحصارگرايي بارت تأكيد شده است. مقالۀ حاضر با روش تحليل محتوا به بررسي ديدگاه بارت در باب نجات‌شناسي پرداخته و نشان داده است كه وي گرچه به دليل تأكيد بر مسيح به مثابه راه نجات و تأكيد آشكار به نجات باورمندان مسيحي انحصارگرا شمرده شده است، اما او در بخش‌هايي از آثارش به طور قاطع نجات را از آن تمامي نوع بشر دانسته و در نجات‌شناسي ديدگاهي شمول‌گرا را به نمايش مي‌گذارد. او معتقد است كه تمامي انسان‌ها بنا بر امكان وجودي‌شان و بر مبناي وجود عيسي‌مسيح مشمول رحمت و نجات الهي‌اند.