تحليل آگزيوماتيك نرخ بهره بهينه در الگو‌هاي بيولي

An Axiomatic Analysis of the Optimal Rate of Interest in the Bewley Models

اين مطالعه به اين مسئله مي‌پردازد كه در فضايي كه بر «تقاضاي احتياطي» براي نگهداري پول و دارايي تمركز شود، چه نرخ بهره‌اي «وجود» و همچنين «بهينگي» تعادل پولي را تضمين خواهد نمود. فضاي مورد تحليل در اين مقاله داراي دو ويژگي اساسي است: «عوامل ناهمگن» كه با ريسك‌هاي منحصر به فرد مواجه هستند؛ و «بازارهاي ناقص» كه در آنها امكان بيمه كامل در برابر اين ريسك‌ها از طريق وام‌گيري وجود ندارد. در چنين فضايي افراد براي «بيمه شخصي» خويش در برابر نوسانات درآمدي «مختص به شخص» اقدام به پس‌انداز احتياطي از طريق انباشت يك دارايي منحصربفرد از قبيل پول دستوري، اعتبار و يا سرمايه مي‌نمايند كه اصطلاحاً «الگو‌هاي بيولي» ناميده مي‌شوند. در اين مقاله با روش آگزيوماتيك اثبات شده است كه در حالت وجود همزمان دو دارايي يعني پول دستوري و اوراق قرضه نيز همچنان نتايج اصلي الگو‌هاي بيولي صادق است؛ يعني ضرورت دارد نرخ بهره به كمتر از نرخ رجحان زماني كاهش يابد تا مصرف و دارايي همگرا شوند و تعادل پولي محقق شود.

The main question of this study is that in an environment that we have only precautionary demand for money and assets, which rate of interest assures existence and optimality of equilibrium. This economic environment has two essential properties: heterogeneous agents that face to idiosyncratic risk, and incomplete markets without possibility of complete insurance by means of lending for hedging this risks. In this environment, agents hold precautionary savings in the form of a single asset such as fiat currency, credit, and capital for self-insurancing themselves against idiosyncratic income fluctuations. Bewley models are formed in this environment. In this paper, by using the axiomatic method, we will prove that when agents have access to the two forms of assets for self insurancing, i.e. fiat currency and credit, the necessity of decreasing the interest rate (more than time preference rate) for convergence of consumption and asset and the existence of monetary equilibrium are still true.