تأثير باز بودن تجاري در شاخص‌هاي سلامت در كشورهاي عضو OIC

The Effect of Trade Openness on Health Indicators in OIC Members

بخش سلامت، با وجود عمومي‌بودن و طبيعت غيرتجاري‌اش، به‌ميزان قابل‌توجهي تحت‌ تأثير بازبودن تجاري قرار گرفته است. بر اين‌ اساس، تحقيق حاضر با استفاده از داده‌هاي پانل كشورهاي عضو سازمان همكاري كشورهاي اسلامي (OIC) طي دورۀ زماني 1995 تا 2014 ارتباط بازبودن تجاري و شاخص‌هاي سلامت را بررسي كرده است. به‌ اين ‌منظور، از تحليل‌هاي هم‌انباشتگي پانلي با وابستگي مقطعي و برآوردگر به‌‌ روز رساني مكرر و كاملاً تعديل‌شده (Cup-FM) استفاده شده است. نتايج حاصل از برآورد مدل نشان مي‌دهد كه بازبودن تجاري اثر مثبت و معناداري بر شاخص‌هاي سلامت در كشورهاي OIC داشته است. بنابراين، حركت به‌ سمت اقتصاد باز مي‌تواند بر ارتقاي سلامت كشورهاي موردمطالعه مؤثر باشد. هم‌چنين، نتايج حاكي از آن است كه تعامل بين آزادسازي تجاري و درآمد سرانه منفي و معنادار است و بيان‌گر اين حقيقت است كه بخشي از اثر آزادسازي تجاري بر شاخص‌هاي سلامت در كشور‌هاي عضو OIC با افزايش درآمد سرانه كاهش مي‌يابد.

Despite its public and non-commercial nature, health sector has been considerably affected by globalization. The present study examines the relationship between trade openness and health indicators using panel data from the Organization of Islamic Countries (OIC) members during the period 1995-2014. For this purpose, a panel co-integration model with cross-sectional dependency and Continuously-updated and Fully-Modified (Cup-FM) method have been used. The results of the model estimation show that trade openness has a positive and significant effect on the health indicators in the OIC members. Also, results show a negative sign of the interaction between trade liberalization and income per capita, which implies that the partial impact of trade openness on health indicators in the OIC members decreases as the income per capita increases.