بررسي الهيات طبيعي از ديدگاه بارت

الهيات طبيعي به‌ طور سنتي نقش حلقة ارتباط بين معرفت زمانه و تعاليم وحياني را در اديان ابراهيمي ايفا مي‌كرده است. با‌ اين‌ حال، هرگز اعتبار و امكان اين الهيات مورد وفاق الهي‌دان‌هاي اين اديان نبوده است. كارل بارت -كه بسياري او را مهم‌ترين و تأثيرگذارترين الهي‌دان پروتستان و حتي مسيحي در قرن بيستم مي‌دانند- با هر دستگاه فكري‌اي كه باورهاي مسيحي را بر يافته‌هاي ذهن و ضمير بشري مبتني سازد، به‌ شدت مخالفت مي‌كند. از‌ اين‌ رو، مي‌توان او را نماد مخالفت بي‌امان با الهيات طبيعي در دورة معاصر دانست. در اين مقاله تلاش كرده‌ايم تا نشان دهيم نقد بارت بر الهيات طبيعي، از سويي ريشه در تحليل او از نقش اين الهيات در تاريخ مسيحيت دارد؛ و از‌ سوي ديگر مبتني است بر قرائتي خاص از برخي آموزه‌هاي مسيحي؛ اما اگر از منظري معرفت‌شناختي بنگريم،‌ به‌نظر مي‌رسد التزام به لوازم موضع بارت ضد الهيات طبيعي، الهيات وحياني را نيز با مشكلاتي جدي مواجه خواهد ساخت.

فاقد چكيده مي باشد