بررسي و نقد انديشه اميرمعزي در باب امامت سياسي اهل‌بيت (ع)

جايگاه، ابعاد و نقش رهبري خاندان پيامبر ، به‌ويژه امامان شيعه، از جمله مباحثي است كه همواره در جامعه اسلامي و خصوصاً در ميان شيعيان از آن بحث مي‌شده و كشمكش‌هاي فكري و اعتقادي، و سياسي مختلفي را به دنبال داشته است. يكي از ديدگاه‌هاي درخور تأمل، توجه افراطي به نقش باطني و رهبري معنوي ائمه و ناديده‌انگاشتن بعد رهبري سياسي ايشان و بي‌توجهي به قراين و شواهد منش سياسي امامان و توجه كافي نداشتن به نقش‌آفريني آنها در تحولات و رخدادهاي سياسي است. اين رويكرد در عصر حاضر بيشتر از همه به نام «محمدعلي اميرمعزي»، استاد دانشگاه سوربن گره خورده است. وجهه همت وي در آثار و تأليفات خود، معطوف به اثبات پيشوايي و رهبري باطني و معنوي امام است. او مي‌كوشد امام را شخصيتي معنوي و باطني و در مجموع، به ‌دور از جنبه‌هاي سياسي و كلامي معرفي كند. اين مقاله، به دنبال رد نظريه ايشان با عرضه برخي مستندات براي اثبات جنبه سياسي جايگاه امام است.