مطالعه فعاليت ليپوكسي‌ژناز و فنيل‌آمونيالياز در برنج تحت تنش قارچ عامل بيماري سوختگي غلاف، باكتري آنتاگونيست و القاءكننده‌هاي مقاومت

القا مقاومت به بيمارگرها از جمله راه­كارهاي مقابله با تنش­هاي زيستي در گياهان مي باشد. آنزيم­هاي فنيل­آلانين آمونيالياز و ليپوكسي­ژناز از جمله آنزيم­هاي دفاعي قابل القا هستند كه در پاسخ به تنش­هاي زيستي، در گياه توليد مي شوند. اين تحقيق با هدف بررسي اثر القاء كننده هاي زيستي (جدايه­هايي از باكتريsp. Pseudomonas) و شيميايي (سيليكات پتاسيم) بر ميزان بيان با استفاده از Real time PCR و توليد آنزيم­هاي فنيل آلانين آمونيالياز و ليپوكسي­ژناز پس از ايجاد آلودگي گياهچه برنج رقم فجر به عامل بيماري سوختگي غلاف انجام شد. نتايج آناليز بيان ژن­ ليپوكسي­ژناز در زمان‌هاي صفر، 6، 12، 24، 48 و 72 ساعت بعد از ايجاد آلودگي نشان داد كه حداكثر بيان ژن­ در كليه تركيبات تيماري در 72 ساعت بعد از آلودگي گياه مشاهده شده ولي تركيب باكتري آنتاگونيست و ماده القاكننده سيليكات پتاسيم در مقايسه با ديگر تركيبات تيماري در 6 ساعت اوليه آلودگي بيشترين ميزان بيان را براي دو آنزيم فنيل آلانين آمونيالياز و ليپوكسي­ژناز داشتند. آناليز ميزان بيان ژن‌ها با استفاده از روش 2−△△CT نيز نشان داد كه استفاده از تركيبات تيماري در بازه زماني صفر تا 6 ساعت اوليه آلودگي، سبب افزايش معني دار در ميزان پروتئين شدند كه اين تفاوت در تركيب تيماري باكتري آنتاگونيست و ماده القاكننده سيليكات پتاسيم براي آنزيم ليپوكسي­ژناز بيشتر از فنيل‌آلانين آمونيالياز بود. افزايش بيان اين ژن‌ها با افزايش ميزان فعاليت آنزيم‌هاي متناظر ارتباط مستقيم داشت كه نشان­دهنده نقش مستقيم ژن­هاي دفاعي در فعاليت­هاي سيستم دفاعي گياه است كه با كاربرد سيليكات پتاسيم و باكتري آنتاگونيست و القاكننده در گياه مي‌توان ميزان بيان آن‌ها را افزايش داد.