اثربخشي درمان شناختي رفتاري گروهي اختلال هاي جنسي و مشكلات زناشويي بر پويايي هاي رابطه جنسي و جاذبه جنسي زنان

هدف: بررسي اثربخشي درمان شناختي رفتاري گروهي اختلال هاي جنسي و مشكلات زناشويي بر پويايي هاي رابطه جنسي و جاذبه جنسي زنان مراجعه كننده به دادگاه خانواده بود. روش: در يك پژوهش نيمه آزمايشي با پيش آزمون- پس آزمون و گروه كنترل، تعداد 30 نفر از زنان مراجعه كننده به دادگاه خانواده شهر مشهد به شيوه نمونه گيري در دسترس انتخاب و به تصادف در دو گروه آزمون و كنترل جايگزين شدند. گروه آزمون در 8 جلسه 45 دقيقه اي درمان شناختي رفتاري گروهي اختلال هاي جنسي و مشكلات زناشويي را دريافت كردند، در حالي كه گروه كنترل در معرض چنين مداخله اي قرار نگرفتند. شركت كنندگان پرسشنامه خودافشايي رابطه و آگاهي جنسي را تكميل كردند. داده هاي پژوهش به كمك نرم افزار آماري اس پي اس اس و با استفاده از شاخص هاي آمار توصيفي و تحليل كوواريانس تحليل شدند. يافته ها: يافته هاي پژوهش حاضر نشان داد كه درمان شناختي رفتاري گروهي اختلال هاي جنسي و مشكلات زناشويي سبب بهبود جاذبه جنسي و پويايي جنسي زنان گروه آزمايش نسبت به گروه كنترل مي شود. بر اساس نتايج اين پژوهش مي توان نتيجه گرفت كه درمان شناختي رفتاري گروهي اختلال هاي جنسي و مشكلات زناشويي بر پويايي هاي رابطه جنسي و جاذبه جنسي زنان مراجعه كننده به دادگاه خانواده موثر است. همچنين، درمانگران مي توانند از اين روش درماني جهت بهبود پويايي هاي رابطه جنسي و جاذبه جنسي زنان استفاده كنند.