عوامل مؤثر بر توسعه كارآفريني روستايي (نمونه مطالعه: مناطق روستايي شهرستان منوجان)

امروزه، توسعه كارآفريني از سازنده‌ترين راهكارهاي توسعه اقتصادي و اجتماعي و فرهنگي مناطق محروم به‌حساب مي‌آيد و از آن به‌عنوان اكسيري براي محروميت‌زدايي و كاهش فقر ياد مي‌شود. هدف پژوهش كيفي حاضر، مبتني‌بر رهيافت نظريه داده‌بنيان آن است كه ضمن بازشناسي ابعاد و اركان فضاي كسب‌وكار روستايي شهرستان منوجان، عوامل مؤثر بر كارآفريني روستايي را در سطح اين منطقه شناسايي مي‌كند. همچنين در اين مطالعه، در راستاي افزايش كارآمدي و بهره‌وري سياست‌ها و برنامه‌هاي نهادهاي توسعه‌گر كارآفريني روستايي، الگويي مفهومي از عوامل استخراجي ارائه مي‌شود. براي اين منظور، گروهي مشتمل‌بر پانزده شركت‌كننده از سه گروه كارآفرينان روستايي منوجان و كارشناسان و مسئولان محلي و خبرگان و صاحب‌نظران فرامحلي با استفاده از روش‌هاي نمونه‌گيري غيراحتمالي، همچون نظري و هدفمند و گلوله‌برفي انتخاب و مطالعه شدند. داده‌ها با بهره‌گيري از سه ابزار مصاحبه و مشاهده‌هاي ميداني و مرور اسناد و مدارك آرشيوي، گردآوري شد و با استفاده از سازوكار كدگذاري، در سه مرحله كدگذاري باز و محوري و انتخابي تجزيه‌وتحليل شد. يافته‌هاي پژوهش، عوامل مؤثر بر توسعه كارآفريني روستايي در سطح شهرستان منوجان را در قالب اين نُه مقوله اصلي طبقه‌بندي كرد: عوامل فردي، فرهنگي‌اجتماعي، زيرساختي، طبيعي و بوم‌شناختي، قانوني، آموزشي، نهادي، سياسي و اقتصادي. افزون‌براين، سازوكار تعاملي ايشان را منطبق‌بر الگوي ساختارگراي نظريه داده‌بنيان، ذيل شش مؤلفه نظري منعكس كرد.