ارزيابي و اولويت‌بندي عوامل مؤثر بر بازاريابي گردشگري روستايي با استفاده از مدل آميختۀ بازاريابي (7p) (مورد مطالعه: دهستان جوزان، شهرستان ملاير)

گردشگري روستايي يكي از فعاليت‌هاي اقتصادي پربازده و كارآفرين در دهستان جوزان شهرستان ملاير است. رونق اين بخش از فعاليت اقتصادي مي‌تواند منابع درآمدي را متحول كند و به پايداري درآمد روستاييان منجر شود. به منظور توسعه و گسترش اين فعاليت اقتصادي به تمهيدات ويژه‌اي ازجمله بازاريابي نياز است كه مطابق با اصول علم بازاريابي باشد. هدف اين مقاله ارزيابي و اولويت‌بندي عوامل مؤثر بر بازاريابي گردشگري روستايي است. روش انجام پژوهش توصيفي‌تحليلي و مبتني بر روش‌هاي كمّي و مدل آميختۀ بازاريابي p7 است. در اين پژوهش، آميختۀ بازاريابي شامل هفت مؤلفۀ مكان، برنامه‌ريزي و مديريت، شواهد و امكانات فيزيكي، ترويج، مردم، قيمت و محصول است. جامعۀ آماري، كاركنان سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري شهرستان ملاير، گردشگران و دهياران روستاهاي دهستان بودند كه از بين آن‌ها 93 نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند كه چهار نفر كارشناس، هفت نفر دهيار و 82 نفر گردشگر آزموده شدند. بر اساس پرسش‌نامۀ محقق‌ساخت به گردآوري داده‌ها پرداخته شد و تجزيه‌و‌تحليل داده‌ها با نرم‌افزار spss و روش تحليل عاملي و آزمون‌هاي رتبه‌بندي فريدمن و t صورت گرفت. نتايج به‌دست‌آمده از بررسي و اولويت‌بندي عامل‌هاي بازاريابي گردشگري دهستان حاكي از اهميت زياد دو عامل مردم و مكان است. نتايج مدل تحليل عاملي نشان داد كه از بين اين هفت عامل، دو عامل مكان و برنامه‌ريزي بيشترين درصد از واريانس مجموعه گويه‌ها را دارند.