تحليل نقش توانمندي شغلي بر خوداتكايي زنان روستايي شهرستان ايلام

زنان در گستره جهاني نقش عمده‌اي در فعاليت‌هاي اقتصادي دارند. اما فعاليت اقتصادي آنان در كشورهاي درحال‌توسعه، به ويژه در نواحي روستايي شكل متفاوتي دارد، به گونه‌اي كه بدون مشاركت فعال زنان، اگر اقتصاد روستا و خانوارهاي آن با تعطيلي روبه‌رو نمي‌شد، پيوسته با جدي‌ترين چالش‌ها درگير بود. تحقيق حاضر به‌منظور تحليل نقش توانمندي شغلي زنان روستايي شهرستان ايلام بر خوداتكايي آنان انجام شد. جامعه آماري تحقيق شامل تمامي زنان شاغل روستايي شهرستان ايلام (1088=N) بود. با استفاده از فرمول كوكران، 283 نفر از آنان به شيوه تصادفي طبقه‌اي با انتساب متناسب، انتخاب شدند و درباره آن‌ها مطالعه شد. استادان مربوطه روايي محتوايي و ظاهري پرسش‌نامه را تأييد كردند و پايايي آن با استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ (7/93= α) تعيين شد. تجزيه‌وتحليل داده‌ها در دو بخش آمار توصيفي (ميانگين، فراواني، درصد فراواني، انحراف معيار و ضريب تغييرات) و استنباطي (آزمون همبستگي پيرسون، كروسكال واليس و من وايت ني و تحليل رگرسيون چندگانه) با استفاده از نرم‌افزار آماري22 SSPS انجام شد. نتايج تحليل رگرسيون نشان داد متغيرهاي مهارت‌هاي فني و كار عملي، مهارت‌هاي خلاقيت و حل مسئله، اطلاعات و دانش تخصصي، سن و ميزان درآمد ماهيانه 7/57 درصد از تغييرات متغير وابسته را تبيين مي‌‌كنند. همچنين متغير دانش و اطلاعات تخصصي در مقايسه با متغيرهاي ديگر، بيشترين سهم و متغير سن كمترين سهم را در تبيين متغير وابسته خوداتكايي دارد.