بررسي اثر مؤلفه‌هاي كارآفريني سازماني بر عملكرد تعاوني‌ها از ديدگاه اعضاي تعاوني‌هاي مرغ‌داران استان كرمانشاه

با توجه به نقش تعاوني‌هاي كشاورزي در توسعه روستايي و كشاورزي، شناسايي و واكاوي عوامل تأثيرگذار بر عملكرد اين شركت‌ها به‌ويژه در بُعد مؤلفه‌هاي كارآفريني سازماني ضروري است. هدف از انجام اين پژوهش، بررسي تأثير مؤلفه‌هاي كارآفريني سازماني بر عملكرد تعاوني‌ها از ديدگاه اعضاي تعاوني‌هاي مرغداران استان كرمانشاه است. جامعه آماري اين تحقيق، 1012 نفر از اعضاي تعاوني‌هاي مرغداران گوشتي فعال استان كرمانشاه است. روش نمونه‌گيري به صورت طبقه‌اي، با روش انتساب متناسب حجم صورت گرفت و اعضاي نمونه با استفاده از فرمول كوكران 220 نفر تعيين شدند. به منظور جمع‌آوري اطلاعات از پرسش‌نامه ساختاريافته بهره گرفته شد و روايي محتوايي پرسش‌نامه مربوطه به تأييد متخصصان و كارشناسان در زمينه موضوع پژوهش رسيد. به منظور سنجش پايايي مؤلفه‌هاي محوري پرسش‌نامه از آلفاي كرونباخ استفاده شد (α1=0/88، 0./80=α2). براي تحليل داده‌ها از روش‌هاي آمار توصيفي و استنباطي بهره گرفته شد كه به اين منظور از نرم‌افزار SPSS نسخه 20 استفاده شد. يافته‌هاي حاصل از همبستگي نشان داد بين مؤلفه‌هاي كارآفريني سازماني و عملكرد تعاوني‌ها در سطح اطمينان 99 درصد رابطه مثبت و معناداري وجود دارد. همچنين، نتايج حاصل از رگرسيون چندمتغيره به روش گام‌به‌گام (رگرسيون تا سه گام پيش رفت) نشان داد حدود 37 درصد از تغييرات متغير عملكرد تعاوني، ناشي از متغيرهاي »نوسازي راهبردي،« «پيشگامي« و »ريسك‌پذيري« است. بنابراين، بر اساس نتايج، پيشنهاد مي‌شود مديران تعاوني‌ها با تقويت و توسعه كارآفريني سازماني، زمينه را براي بهبود عملكرد تعاوني‌هاي كشاورزي مهيا سازند و در پي آن، در راستاي توسعه پايدار روستايي و كشاورزي گام بردارند.