مطالعۀ پديدۀ فراجوشي ساحلي در سواحل ايراني خليج عمان با استفاده از داده‌هاي سنجش از راه دور

در مطالعة حاضر، وقوع فراجوشي بخش شمالي خليج عمان در سال 2012 بررسي شد كه از داده‌هاي دماي سطح دريا مربوط به سنجندة موديس، دماي سطح دريا ثبت شده بويۀ چابهار، مربوط به سازمان بنادر و دريانوردي، سرعت و جهت باد ايستگاه هواشناسي چابهار و ECMWF، متوسط روزانۀ دماي آب دريا در ترازهاي مختلف HYCOM+NCODA استفاده شد. با مقايسۀ داده‌هاي ثبت‌شدۀ بويۀ چابهار، رابطه‌اي براي تصحيح داده‌هاي ماهواره‌اي دماي سطح دريا استخراج شد و از آن‌ها براي تصحيح داده‌ها در روزهاي 6 فوريه و 30 دسامبر (2012) استفاده شد. گلباد ايستگاه هواشناسي چابهار براي روزهاي گفته شده، نشان‌دهندۀ بادِ ماندگار شمالي، در امتداد ساحل ايراني در شمال خليج عمان است. تغييرات نمودارهاي دما در ترازهاي مختلف و منحني گرماشيب، نشان‌دهندۀ وقوع فراجوشي در روزهاي گفته شده است. در 6 فوريه، آب سردتر نسبت به آب سطحي با دماي حدود °C21 از ترازهاي پايين‌تر بالا آمده و تا فاصلۀ حدود 18 كيلومتري دور از ساحل گسترش يافته و در روز 30 دسامبر، آب سرد با دماي حدود °C24 از ترازهاي پايين‌تر بالا آمده و تا فاصلۀ حدود 12 كيلومتري دور از ساحل گسترش يافته است. آب بالا آمده در روز 6 فوريه مربوط به ترازهاي پايين‌تري است كه اين موضوع با توجه به گلبادهاي رسم شده و بيشتر بودن سرعت باد، مطابق انتظار بود.