عوامل مؤثر بر ايجاد تعاوني‌هاي توليدي مبتني بركسب وكارهاي خانگي و خانوادگي روستايي در استان سمنان

امروزه، نوآوري فنّاورانه در گسترش عملكرد مشاغل كوچك نقش بسزايي دارد، و شناسايي عوامل نوآورانه بر توسعه فعاليت‌هاي شركت‌هاي تعاوني توليدي ازجمله مهم‌ترين پيش‌نياز اقدام به‌منظور استقرار اين بخش در كسب‌وكارهاي خانگي مي‌باشد. بنابراين، هدف از اين پژوهش امكان‌سنجي، شناسايي و رتبه‌بندي عوامل فنّاورانه در ايجاد تعاوني‌هاي توليدي كسب‌وكارهاي خانگي و خانوادگي در روستاهاي استان سمنان است. بر اساس روش نمونه‌گيري تصادفي در ادارات تعاون استان سمنان در بررسي اول 60 نفر از كارشناسان و متخصصان و در مرحله دوم از 10 نفر از خبرگان باسابقه كاري بيش از 15 سال براي مطالعه انتخاب شدند. پس‌ازاين مرحله داده‌هاي جمع‌آوري‌شده از مرحله اول، توسط تحليل عاملي تأييدي تجزيه‌وتحليل شد، و با استفاده از خروجي پرسشنامه دوم و اعمال‌نظر خبرگان اين حوزه، وزن هر شاخص با تكنيك ANP تعيين و با روش PROMETHEE رتبه‌بندي گرديد. نتايج اين پژوهش نشان داد كه عوامل فني و ارتباطي به ترتيب مهم‌ترين عوامل فنّاورانه در مطالعات امكان‌سنجي ايجاد تعاوني‌هاي توليدي كسب‌وكارهاي خانگي و خانوادگي هستند. اين مهم از آنجايي موردتوجه قرار مي‌گيرد كه نتايج پژوهشي در خصوص سطح پيشرفتگي فنّاوري مورداستفاده در كسب‌وكارهاي خانگي، در ارزيابي سطح همسويي استراتژي فن‌آوري اطلاعات و استراتژي كسب‌وكار در تعاوني‌هاي توليدي كوچك و متوسط، بيانگر آن بود كه، هنوز جايگاه فناوري در كسب‌وكارهاي كوچك و متوسط نهادينه و بالغ نشده است. بنابراين، به‌منظور ايجاد تعاوني‌هاي توليدي كسب‌وكارهاي خانگي و خانوادگي، با توجه به مزاياي ايجاد تعاوني در روستاها، مي‌بايست پارامترهاي فني و فنّاورانه، ارتباطي، و قابليت‌هاي واحد توليدي و مرتبط با محصول موردتوجه كارآفرينان روستايي قرار گيرد