نقش واسطه‌اي ارزش‌هاي شخصي در پيش‌بيني خويشتن‌داري جنسي براساس رابطه مادر- دختر، اخلاق اسلامي و هوش معنوي دانش آموزان دختر شهر اصفهان

هدف اين پژوهش بررسي نقش واسطه‌اي ارزش‌هاي شخصي در پيش‌بيني خويشتن‌داري جنسي بر اساس رابطه مادر- دختر، اخلاق اسلامي و هوش معنوي دختران دبيرستاني شهر اصفهان بود. به همين منظور 200 دانش‌آموز دختر به شيوه نمونه‌گيري خوشه‌اي انتخاب و به مقياس زمينه‌ياب ارزشي شوارتز(2006)، مقياس خويشتن‌داري جنسي احمدي(1397)، مقياس بنيان‌هاي اخلاقي هايد و گراهام(2007) همسو شده با آموزه‌هاي اسلامي، مقياس رابطه والد ـ فرزندي فاين، مورلند و شوبل(1983) و مقياس هوش معنوي كينگ(2008) پاسخ دادند. داده‌هاي پژوهش با استفاده از روش مدل­يابي معادلات ساختاري مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج نشان داد بين رابطه مادر ـ دختر، اخلاق اسلامي و ارزش‌هاي شخصي با خويشتن‌داري جنسي رابطه مستقيم وجود دارد، اما بين هوش معنوي با خويشتن‌داري جنسي رابطه مستقيم وجود ندارد. همچنين بين اخلاق اسلامي با خويشتن‌داري جنسي با واسطه‌گري ارزش‌هاي شخصي رابطه غيرمستقيم وجود دارد، اما رابطه غيرمستقيم هوش معنوي و رابطه مادر-دختر با خويشتن‌داري جنسي با ميانجي‌گري ارزش‌هاي شخصي معنادار نيست. به نظر مي‌رسد، آموزه‌هاي اخلاق اسلامي از طريق تأثيرگذاري بر ارزش‌ها مي‌توانند بر خويشتن‌داري جنسي مؤثر باشند. اما ارزش‌ها، واسطه تأثير رابطه مادر ـ دختر و هوش معنوي بر خويشتن‌داري جنسي نيستند.