سطح بندي پايداري امنيتي شهرستان‌هاي مرزي با استفاده از تحليل خوشه اي. نمونه موردي: شهرستان‌هاي استان خراسان شمالي

امنيت مرزها پشتوانه اي محكم براي امنيت با ابعاد متنوعش در داخل كشور است و هر گونه نا امني در مرز قادر است در سيستم ها اقتصادي، فرهنگي، سياسي، اجتماعي، و نظامي داخل كشور اخلال ايجاد نمايد و در مقابل امنيت مطلوب قادر است در حد خود در امنيت داخل كشور سهم برجسته اي را به خوود اختصاص دهد. يكي از مهمترين ابعاد و ملاحظات آمايش سرزمين بعد دفاعي – امنيتي آن است. زيرا ضرورت هاي دفاعي نظامي و غير نظامي مسايلي هستند كه در جهان كنوني كليه ابعاد زندگي را در برميگيرند و تنها به ايجاد فعاليت و اسكان در مناطق استراتژيم نمي شود .در كشـور ايران نيز يكي از اهداف مهم در برنامه هاي اقتصـادي اجتماعي پس از انقلاب، كاهش محروميـت و رفـع نابرابري بين منـاطق جهت ايجاد پايدراي امنيتي اسـت. روش تحقييق اين مقاله از نوع تحليلي كاربردي است و هدف از اين مقاله سطج بندي شهرستان هاي استان خراسان شمالي به عنوان يكي از استان هاي محروم مرزي؛ با استناد به 4 بعد اصلي پايداري و 80 گويه است با استفاده از روش تحليل خوشه اي كه در محيط SPSS محاسبه شده و همچنين از ضريب همبستگي پيرسون جهت سنجش شباهت پايداري امنيتي شهرستان ها نسبت به هم محاسبه شده است و جهت ترسيم نقشه ها نتايج نهايي به Gis انتقال داده شده است. با توجه به يافته هاي تحقيق شهرستان راز و جرگلان در پايين ترين سطح پايداري امنيتي قرار دارد. كه جهت رفع محروميت و ايجاد تعادل ناحيه اي توجه جدي مسولان و برنامه ريزي استراتژيك را مي طلبد.